زبان فارسی "عشق" من است، آنچه خودم را در آن میفهمم، مییابم، کشف میکنم. مثل دریایی است که هر روز کاسهای آب از آن بر میدارم، مزهمزه میکنم، دقیقتر و با جزئیات بیشتر درکش میکنم و یک قدم در آن جلوتر میروم. هر روز بیشتر و بیشتر در آن غرق میشوم. عمیق میشوم.
چند روز پیش کلمهی "بهانهتراشی" را از یکی از شاگردانم شنیدم و بعد به جزئیاتش فکر کردم. تراشیدنِ بهانه مثل یک مجسمه!
دیروز داشتم به کلمهی "خانهپر" فکر میکردم. «خونهپُرش فلان قدر»، به معنیاش فکر کنید: خانه را که پرِ پر کنیم...
دو روز پیش معنی کلمهی قشنگ "همسایه" را به یک شاگردم گفتم. و نهتنها او از شاعرانگیِ این زبان لذت برد، بلکه خودم بیشتر ذوق کردم!
دیروز صبح در کلاسی دربارهی کلمهی "کارگردان" صحبت کردیم. و من به معنی "گرد" / "گرداندن" در کلمهی "کارگردان" فکر کردم و دیدم نمیدانم چطور توضیح دهم. برای همین در ذهنم میچرخید تا امروز بالاخره چیزی به ذهنم رسید. «مدیریت کردن»؛ گرداندن به معنی «مدیریت کردن».
بله، عمیق شدن در زبان فارسی جذابترین بخش زندگی من شده است. از هفت سال پیش - که تدریس را شروع کردهام - جذاب شده است، شاید هم از پیشتر، شاید از وقتی مامان مدام برایم قصههای کودکانه میخرید و میخواند و من مشتاقانه میشنیدم و حظ میبردم! شاید از ۱۸ سالگی و شروعِ دانشگاه و عمیق شدن در ادبیات و خواندنِ گلستان و شاهنامه و تاریخ بیهقی (کتاب محبوبم). این "خانه کردن در زبان فارسی" (اصطلاحی که مدتی پیش یکی از دوستان به کار برد و عمیقاً به دلم نشست) انگار که یک موهِبَت (هدیه) باشد که از بَخت بلندم، به من رسیده است!
برای همین هم هست که شروع کردهام به ساختن ویدئوهایی دربارهی این زبان باشکوه. و بارگذاشتنشان در یوتیوب، مثل بار گذاشتنِ قرمه سبزی! شاید که روزی و وقتی جا بیفتد!
شاید که به این شکل، سهم خودم را در پاسداشتِ زبان فارسی ادا کنم!
اسم کانال من در یوتیوب: AreFarsi
https://www.youtube.com/@Arefarsi
دیر زی زبان فارسیِ نازنینم.
