اثرات طرح های گردشگری بر روی حیات وحش ممكن است مستقیم یا غیر مستقیم باشد . اثرات مستقیم شامل تاثیر بر حیوانات ( بیشتربه صورت مزاحمت های آگاهانه یا ناآگاهانه انسان در مراحل آماده سازی ، اجرا و بهره برداری برای حیات وحش ) که منجر به ایجاد موقعیت های تنش زا برای حیات وحش می گردد. اثرات غیر مستقیم طرح های گردشگری و فعالیت های مرتبط با آن بر روی حیات وحش بیشتر به صورت تخریب زیستگاه اتفاق می افتد. یكی دیگر از عواملی که باعث آسیب اکوسیستم منطقه و حیات وحش وابسته به آن می گردد معرفی گونه های جدید و غیر بومی و در نتیجه برهم زدن نظم اکولوژیك منطقه می باشد.
فعالیت های گردشگری باعث جابجایی گونه ها از طرق مختلف می گردد . مهمترین آنها جابجایی مستقیم گونه ها به صورت تعمدی به عنوان مثال جمع آوری وتصاحب گیاهان و جانوران به عنوان یادگاری ( زنده یا مرده ) و همچنین به صورت غیر تعمدی شامل جابه جایی ویروس ها، باکتری ها، پروتوزآ، حشرات و ارگانیسم های کوچك دیگر توسط وسایل مختلف حمل و نقل، وسایل همراه گردشگران و ... می باشد.
در اثر فعالیت های مرتبط با توسعه گردشگری از جمله تولید و انباشته شدن زباله به خصوص در مناطق طبیعی باعث تغییر در رفتار و ذائقه ی حیات وحش و تغییر عادات غذایی طبیعی بسیاری از حیوانات در نواحی گردشگری خواهد شد . بسیاری از جانوران با انسان و محیط انسان ساخت وارد نوعی همزیستی شده و این به دلیل فقدان دشمنان طبیعی در محیط انسان ساخت با نرخ تولید مثل بیشتری زاد و ولد می کنند و در برخی موارد به صورت آفت ظاهر می شوند. سگ وگربه، موش، کلاغ ، و... از جمله ی این حیوانات می باشند.
تخریب حیات وحش و میزان صدمه به آن و سایر اثرات مورد اشاره تحت تاثیر میزان استفاده، نوع استفاده و فعالیت، میزان آگاهی و بینش گردشگران و جوامع محلی و همچنین ماهیت زیستگاه و حیات وحش و زمان استفاده می باشد. شدت تاثیر فعالیت های گردشگری بر روی حیات وحش در زیستگاه های حساس شبیه زیستگاه تولید مثل و جوجه آوری، مكان های تغذیه حیات وحش، مكان های زمستان گذرانی پرندگان آبزی، زیستگاه های گونه های نادر و در خطر انقراض، مكان های تمرکز حیات وحش و در فصل های زادآوری و تولید مثل و فصل های مهاجرت یا آشیان سازی و ... چشمگیرتر است .
