جوانی و پیری انسان ها

♥️🧿✌️🌹🐎🏇🏿🐎🌹✌️🧿♥️

جوانی و پیری انسان ها

*******

نقاب جوانی و پیری، در آیینۀ روزگار، رنگ‌های گوناگون دارد.

آن‌چه را که در پیری درمی‌یابیم، بی‌گمان ریشه در جوانی ما دارد.

جوانی، همچون نگارش نخستین کتاب زندگی است که با مرکب امید و شور؛

و پیری، نسخۀ پایانی آن است که با قلم تجربه و مهر صفحه شمار صحافی می‌شود ؛ تا خوانندۀ آن نه تنها خاطره‌ها را مرور کند، که درس زندگی نیز بیاموزد.,

جوانی، بهاری نورس و سپیده‌ دمی تابناک است؛ و پیری، زمستانی است با شب‌های طولانی ، و آکنده از شکوهِ خاطراتی فراموش‌ ناشدنی.

انسان ها برای اثبات شایستگی هایشان به دنیا نیامده اند،

بلکه ، به دنیا آمده اند ، تا با اراده و توان خویش، شادمان باشند ، و از مواهب طبیعت و طبیعی ، و از جریان گذر زمان بهره گیرند ، و در مسیر کمال، پیوسته رو به جلو گام بردارند.

زمان همواره در گذر است و عمر انسان کوتاه.

آنچه را که از زمان گذشته است، باز نمی‌گردد و راه دنیا را هم پایانی نیست .

در این باره، حکیم ابوالقاسم فردوسی در آیینۀ تاریخ و خرد می‌درخشد؛ و با یاد آخرت، به کار دنیا می‌نگرد.

سعدی، نقاب از چهرۀ دنیا برمی‌گیرد؛ و با زبانی ساده و شفاف ، نور امید را در جان انسان ها می‌دمد.

" چو بر سر نشیند ز پیری غبار

دگر چشم عیش از جوانی مدار "

حکیم عمر خیام، شور جوانی را آتشی می‌داند که تا آسمان علم و هنر ، زبانه می‌کشد ؛ و پیری را سردابی از رویاهای همان آتش می‌خواند ؛ که در گذر سال‌ها، به آرامش حکمت رسیده است.

" افسوس که نامه ی جوانی طی شد "

" وان تازه بهار زندگانی دی شد "

" آن مرغ طرب که نام او بود شباب "

" افسوس ندانم که ، کی آمد ، کی شد ! "

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی ، عارف و شاعر معروف ، در دیوان جان‌بخش خود چنین سروده است:

" بر خیز که جان است و جهان است و جوانی/ خورشید بر آمد ، بنگر نور فشانی ."

حافظ شیرازی ، غزل سرای بزرگ ایران زمین ، با دل جوان نجوا می‌کند ؛ که با جام حقیقت در جوانی، می‌توان شراب حکمت را در پیری نوشید.

جوانی، شعله‌ای تازه در خانۀ دل انسان است؛ که نور امید و اشتیاق کمال را به همۀ زوایای زندگی می‌تاباند.

در پایان این نوشتار،

باید به یاد بزرگانی باشیم که از آنان الهام گرفته‌ایم ؛ و به خاطر بسپاریم که:

جوانی، بهاری زودگذر و جویباری خروشان است؛ و جوانی را باید در تلاش، شوق دانستن، اخلاق نیک و کسب تجربه گذراند؛ و پیری را باید با نگاهی منصفانه و بخشندۀ حکمت‌آمیز دید ؛ تا حاصل زندگی، کتابی باشد ؛ برای همۀ نسل‌های حقیقت‌جو ؛ راهنمای فردا و سازندۀ آینده‌ای روشن.

جوانی را ، یادش بخیر باد.

و پیری را در معنای مرشد و راهنما و انسان با تجربه و معمر بباید ستود.

جوانان و پیران حق شناس و حد شناسی که در حقیقت راستی و درستی زندگی می‌کنند ، و خودشان را باور دارند ، سپاس باد./.

یاحق و بدرود

پاییز 1404

♥️🧿✌️🌹🐎🏇🏿🐎🌹✌️🧿♥️