یه اشتباه رایج تو تولید محتوا اینه که فکر میکنیم:
«مقالهمو یه بار نوشتم، تموم شد. دیگه دست نمیزنم بهش.»
ولی واقعیت اینه که:
مقالهی خوب، یهبار نوشته نمیشه.
چند بار بازنویسی میشه، اصلاح میشه، و جون میگیره.
وقتی اولین بار مقالهتو مینویسی، فقط داری ذهنتو خالی میکنی.
نه ساختارش کامله، نه لحنش، نه حتی کلمهکلیدیها جاشون درسته.
اولین پیشنویس همیشه خامه.
اصلیترین کار، بعد از نوشتنه: بازنویسی.
تو نسخه اول شاید زیادی رسمی نوشتی.
یا زیادی توضیح دادی. یا کیوردها رو فراموش کردی.
بازنویسی یعنی:
کوتاهتر کردن جملهها
قلابدارتر کردن شروع
اضافه کردن بخشهایی که حس کم دارن
حذف چیزی که بیخود کشدار شده
و شاید مهمتر از همه:
قابللمستر کردن محتوا برای مخاطب.
الگوریتمها وقتی میبینن یه مقاله آپدیت شده، تازهتر شده، خوشحال میشن.
و این باعث میشه:
رتبهت ثابت بمونه
رقبات نتونن راحت جابهجات کنن
و گاهی حتی بری بالاتر
ولی شرطش اینه که واقعاً بهترش کرده باشی. نه فقط یه تاریخ عوض کنی و برو.
تو مقالهنویسی، مهم نیست بار اول چی مینویسی.
مهم اینه که بار دوم و سوم و چهارم چی ازش درمیاری.
بنویس. بخون. اصلاح کن. بازنویسی کن.
اونوقته که میفهمی مقالهت «کار میکنه».
