بگذارید با یک اعتراف تلخ شروع کنم. من کسیام که مثلاً با تکنولوژی نان میخورد و ادعای مارکتینگ مدرن دارد، تا همین چند وقت پیش برای جابهجا کردن یک لینک ساده از گوشی به لپتاپ، به خودم ایمیل میزدم! یا بدتر، پوشهی "Saved Messages" تلگرامم شده بود شبیه انباری خانههای قدیمی(البته که توی واتساپ هم با تریک هایی این رو درست کردم 😥)؛ پر از خرتوپرتهای متنی که هیچوقت دوباره خوانده نمیشدند.

هفته پیش وسط یک جلسه حیاتی بودم. باید یک متن استراتژیک را که در نوت گوشیام نوشته بودم، روی سیستم شرکت باز میکردم. اینترنت محدود بود، تلگرام فیلتر، ایمیل رمز دو مرحلهای میخواست و گوشی هم آنتن نمیداد. کلافگی عجیبی بود. پیش خودم گفتم: «امیر، ما داریم به مریخ موشک میفرستیم، واقعاً انتقال چهار خط متن از این گوشی به آن لپتاپ باید اینقدر عذابآور باشد؟»
چرا ابزارهای پر زرقوبرق دنیا به درد ما نمیخورند؟ شاید بگویید: «امیر، سخت میگیری! کلی اپلیکیشن هست». باور کنید همهشان را شخم زدهام. اما صادقانه؟ هر کدام یک جای کارشان میلنگد:
Pushbullet: خوب بود، تا وقتی پولی شد و نیمی از امکاناتش در ایران از کار افتاد.
AirDroid: عالی است، به شرطی که روی هر دو دستگاه نصب باشد. من اگر پشت سیستم دوستم باشم چه؟ بگویم «اجازه بده یک اپلیکیشن سنگین نصب کنم تا یک لینک برایت بفرستم؟»
Shareit & Zapya: که بیشتر شبیه بیلبوردهای تبلیغاتی متحرک هستند تا ابزار انتقال.
Apple Ecosystem: اگر تمام زندگیات اپل باشد (AirDrop) بهشت است. اما امثال من که بین ویندوز و اندروید (یا حتی ویندوز و آیفون) در رفتوآمدیم، همیشه در جنگ سرد بین این برندها گیر کردهایم.
مشکل همهشان یک چیز است: «پیچیدگیِ بیهوده». ثبتنام، نصب، آپدیت، فیلترشکن... من فقط میخواهم یک متن را «کپی» کنم و آن طرف «پیست» کنم. همین!
تولد یک راهحل ساده: «کپی پیست» همین عصبانیت باعث شد آستینها را بالا بزنم.
میخواستم ابزاری بسازم که شبیه "فکر کردن" ساده باشد: ۱. بدون ثبتنام و لاگین. ۲. بدون نصب اپلیکیشن (فقط مرورگر). ۳. قابل استفاده روی هر چیزی؛ از ساعت هوشمند و تلویزیون تا یخچالهای سایدبایساید! ۴. و البته زیبا (چون ما مارکترها چشممان به زیبایی عادت کرده).
اجی مجی لاپرچییییی: جادوی ۴ رقم 🧙🪄
کل فلسفه این ابزار در دو حرکت خلاصه میشود: توی مرورگر متن را مینویسم و دکمه PASTE را میزنم. سایت به من یک کد ۴ رقمی میدهد (مثلاً: ۲۸۲۰). حالا پشت هر سیستم دیگری در دنیا، سایت را باز میکنم، کد را میزنم و COPY! تمام. متن آنجاست. بدون دردسر، بدون لاگین.
عاشقانههای دیجیتال با طعم کد ۴ رقمی 💞💘
دیروز یک کاربرد غیرمنتظره برایش پیدا کردم. میخواستم یک پیام خاص و متفاوت برای همسرم، مهرنوش بفرستم. مهرنوش خودش متخصص داده و هوش مصنوعی است و با پیچیدگیها سر و کار دارد، برای همین دلم میخواست این بار سادگی را هدیه بدهم. نمیخواستم پیامم لابلای شلوغی واتساپ گم شود. نامه را در «کپی پیست» گذاشتم و فقط کد را برایش پیامک کردم: «کد ۴۸۹۰ رو توی سایت بزن». حس باز کردن یک صندوقچه کوچک یا حل کردن یک معمای ساده، آن پیام را برایش خاصتر کرد.
این ابزار برای شماست من این را برای خودم ساختم، اما فکر میکنم دوای درد خیلی از شما هم باشد:
وقتی میخواهید یک لینک طولانی را به تلویزیون هوشمند برسانید.
وقتی میخواهید یک قطعه کد را به همکار برنامهنویستان بدهید.
وقتی میخواهید بین آیفون و اندروید صلح برقرار کنید.
امتحانش کنید. قول میدهم بعد از یک بار استفاده، دیگر به خودتان ایمیل نزنید.
🔗 ورود به دنیای کپی پیست: copypaste.alefdalpe.ir