باورهایی که باعث میشود به رویاهیمان نرسیم

1- باوری که موفقیت یک شبه صورت می پذیرد:

در مواقعی داستان هایی در جامعه بیان میشود که یک فرد برنامه نویس یک شبه برنامه ای را نوشته و با مبلغ هنگفتی به فروش رسانده است، وقتی بیشتر تحقیق میکنیم متوجه میشیم آن فرد قبل از آن در چندین پروژه بزرگ و با تیم های قدرتمندی کار کرده است، از لحاظ تحصیلات در سطح بالایی قرار دارد (فوق لیسانس و دکترا)، چندین سال در این حوزه فعالیت داشته، ماجرا های بسیاری را می توان اینگونه یافت که مردم فکر می کنند یک فرد موفق یک شبه به موفقیت دست یافته اند در صورتی که آن فرد بیش از 10 سال در آن زمینه فعالیت داشته است و آن موفقیت یک شبه همه چیزی است که فرد در طول سال های زیادی طی کرده و در آن زمان بدست آورده است.

2- توقع داشتن از دیگران در تصمیم گیری:

همیشه مردم می خواهند به ما کمک کنند؛ مانند خانواده، دوستان، همکاران و… همه دارای نظراتی هستند که چگونه راه زندگیمان را انتخاب کنیم و به کدام سمت برویم ولی این ما هستیم که باید انتخاب کنیم و راه زندگی خود را پیدا کنیم، هیچ فردی پاسخ کامل و مناسبی برای زندگی ما ندارد و این تصمیم را باید خودمان بگیریم، در این روند مسیرهای بیشماری وجود دارد.

3- عدم تصمیم گیری برای استقلال:

در موقعی که به رشد تضمین شده دست پیدا کرده ایم و زمانی که کارها بخوبی پیش میرود و باید تیم منسجمی جمع کنیم که میزان بازدهی را افزایش دهیم، این زمانی است که نظم کاری رسیده ایم و زمان مستقل شدن فرا رسیده است.

4- یقین به این که همه اشتباهات از دیگران است:

بسیاری از ما ممکن است بگوییم، ایده بسیار خوبی داشتیم ولی هیچ سرمایه گذاری علاقمند به سرمایه گذاری روی آن را ندارد، محصول بسیار خوبی تولید کرده ایم ولی در بازار مردم علاقه ای به خرید محصول ما ندارند و البته فروش خوبی نداریم و یا من نمیتوانم تیم خوبی پیدا کنم و نفراتی که پیدا کرده ام پایینتر از سطح انتظارم هستند در صورتی که اگر ما رویایی داشته باشیم این وظیفه ما هست که به انتظاراتی که داریم دست پیدا کنیم، مسلما پیدا کردن و متقاعد کردن اشخاص با استعداد بسیار مشکل است، در صورتی که سرمایه گذاری بروی ایده ما سرمایه گذاری نکند و نتوانیم محصولمان را در بازار بفروش برسانیم، مطمئنا مشکل از ما بوده، اگر ما رویایی در ذهنمان داریم باید برای آن بجنگیم. تا بحال کسی به تنهایی نتوانسته به اهدافش برسد و موفق شود و اگر به هر دلیلی نتوانیم به اهداف و آرزوهایمان  برسیم مطمئناً مشکل از ما بوده.

باید مسئول رویای خودمان باشیم.


کلام آخر: تنها چیزی که بسیار مهم است رویای ماست.

زمانی که یک تیم کوهنوردی قصد صعود دارد وقتی با تلاش بسیار به قله می رسند بسیار خوشحال هستند و جشن میگیرند در زمانی کمتر از یک دقیقه پس از صعود با وجود خستگی بسیار به یکدیگر نگاه میکنند که برگردیم، زندگی اصلا درباره “اهداف” نیست بلکه درمورد “رسیدن به اهداف” است، باید از اهدافمان لذت ببریم در صورتی که اکثراً فکر می کنند در لحظاتی که به موفقیت می رسیم نقطه اوج خوشحالی است و باید جشن بگیریم در صورتی که رسیدن به هدف یک لحظه زود گذر است، ولی زندگیتان اصلا احساسی زود گذر نیست و تنها راهی که ما به همه رویاهایمان خواهیم رسید شادی و لذتی است که در همه لحظات رسیدن به هدف خواهیم داشت، این بهترین راه برای لذت بردن از همه لحظات زندگی  است.

مطمئنا هر فردی در راه رسیدن به اهداف خود سختی های بسیاری تحمل کرده و لغزش هایی داشته است، در صورتی که مسیر درست را انتخاب کرده باشد باید خوشحال بود و جشن گرفت البته در زمانی کوتاه و توقف نکنیم و به مسیر خود ادامه دهیم و در صورتی که اشتباه و لغزشی داشته باشیم در کمترین زمان ممکن باید مسیر خود را تغییر دهیم (Pivot)  و راه درست را انتخاب کنیم، باید این را بدانیم که هر چیزی که باعث میشود بیاموزیم و جشن بگیریم مسیر لذت بخشی خواهد بود.
باور موفقیت یک شب و اینکه شخص دیگری پاسخی برای ما دارد، باور اینکه وقتی رشد کردیم تضمینی برای به ثبات رسیدن همه چیز خواهد بود و اینکه همه اشتباهات توسط دیگران رخ داده و باور اینکه فقط اهداف مهم هستند نه رسیدن به اهداف، در آخر همه چیز نابود خواهد شد و هیچ لذتی از زندگیمان نبردیم.