من دانش آموز رشته تجربی هستم، سال دوازدهم و اولین سال کنکور..
کاملا بی خبر از چیزی که در انتظارمه.. اما یه چیزی رو خوب یادمه.. هدف بچگیم
وقتی بچه بودم هر کس ازم میپرسید میخوای چیکاره بشی با ذوق میگفتم:"دکتر!!"
ولی وقتی وارد رشته تجربی شدم، خلاصه بخوام بگم:
ناامید شدم..
با خودم گفتم بزار این همون رویای بچگی بمونه من همون رشته های پیراپزشکی هم بیارم از خدامه.. کل دهم و یازدهم اینطوری بودم، حتی اول های سال دوازدهم هم اینطوری بودم..اما دیگه قبلِ ترم اول گفتم پاشو دختر این اون رویایی نیست که براش قلبت میتپه
از دی ماه شروع کردم به جدی درس خوندن که اینترنتا قطع شد، و من که فقط ۲ هفته بود شروع کرده بودم انگار گم شدم.. بعدش تا اومدم خودمو جمع کنم، دوباره اون اتفاق نحس افتاد.. و من کاملا گم شدم...
(توی پرانتز بگم که من به شدت عاشق گوشی ام و یه جورایی تنها تفریح منه)
و وقتی نت ها قطع بود من بیشتر توی گوشی بودم، و انگار دنبال اون آرامش قبلی بودم که هیچ اثری ازش نبود، از خوابم که نگم براتون من پشه پر میزد میپریدم(منکه عاشق خوابم و خوابم سنگینه!!)...
دیگه نق زدن بسه به اندازه کافی گفتم خلاصش بکنم من اینجا هستم: ۲۶ خرداد ۱۴۰۵ ساعت ۱۹:۱۵
و تنها یه سری مباحث کلی رو خوندم، قطعا توی این زمان باقی مونده نمیتونم کل کنکور رو جمع کنم، اما میتونم نهایی ها رو جمع کنم و یه بخش قابل قبولی از کنکور.
مرور رو هم میزارم برای قبل هر امتحان و بعدش از ۱۰ تا ۳۰ مرداد وقت دادم برای جمع بندی کنکور...
گرفتی میخوام چیکار کنم دیگه؟
توی ۲۵ روز میخوام انقدر بخونم که پزشکی قبول بشم..
و این وبلاگ
اینجا میشه انگیز من، و من هر روز میام و قدم هایی که در راه رسیدن به هدفم برمیدارم رو منتشر میکنم و امید دارم که یه روزی عکس قبولیمو منتشر میکنم~
اگر تا اینجا خوندنی خیلی ممنونم لطفا برام کامنت بزار🤍
