بعضی‌ها

بعضی‌ها آن‌قدر مودبانه با آدم برخورد می‌کنند که گمان می‌کنی واقعا آدم خوبی هستی! تا بهشان می‌رسی، انگار تمرین کرده باشند که باید با فلانی با خنده صحبت کنم! من که اثری از اخم در چهره‌ی آنها ندیده‌ام. خوشابحالشان! آنقدر در این کار تمرین دارند که خطوطِ صورتی هم اگر دارند، جای پای خنده است! اینها انگار به رازِ خندیدن و خنداندن پی برده‌اند و مانند یک قانون، هرروز خود را موظف به انجام آن می‌دانند. خیلی‌هاشان را می‌شناسم که آن‌قدرها نیز از اوضای مالی خوبی برخوردار نیستند و نمی‌شود حال خوبشان را به پول نسبت داد؛ ولی چون اینگونه عادت کرده‌اند، دست خودشان نیست و زمانی که ناخواسته نگاهت بهشان می‌افتد، دلت برایشان غَش می‌رود. از آنهایی هستند که دوست داری عصرِ جمعه‌ات را باهشان بگذرانی!