شاه عباس صفوی و تریاک


شاه عباس یکم در سال‌هاى اول پادشاهى خود با دو چيز به دشمنى برخاست. يكى ريش و ديگرى ترياک. در سال دهم سلطنت خويش فرمان ريش تراشى عام داد و اين حكم چنان به خشونت و سختى اجرا شد كه در بسيارى از شهرهاى ايران ريش سادات و صلحا را هم تراشيدند.
.
وی که شدیدا مخالف استعمال تریاک بود در مجلس بهشت آیين در 976 خورشیدی در جمع سران و درباریان فرمود: گفته شده كه جمعى از ملازمان خاصه ترياکی‌اند! ملازمان ما، هركسى ترياكى است يا ترياک را ترک كند و يا مواجبش قطع و علاوه بر آن مواجب گذشته را هم باز دهد، من ترياكى و بی‌هنر نگاه نمیدارم.
.
شاه عباس كه به انضباط ارتش خود علاقه فراوان داشت، شرابخوارى را كه يكبار براى مدت كوتاهى منع كرده بود، آزاد كرد ولى نوشيدن آب كوكنار و ترياک خوردن را در بين سپاهيان خويش اكيدا ممنوع كرده بود. زیرا به عقیده او مصرف تریاک شخص را بی‌تفاوت و لاابالی میکند. با اين حال اقليتى از طبقه ممتاز جامعه به خوردن تریاک معتاد بودند و هريک ترياک‌دان زرينِ جواهرنشانى در جيب داشتند.
.
منبع
تاریخ عباسی، جلال الدین محمد یزدی
.
آب کوکنار = آب غلاف غوزه خشخاش