من یک دهه هفتادیام، شاید تا قبل از جنگ اخیر اسرائیل همه فکر میکردن که ما تا حالا جنگ و بمب و موشک ندیدیم، ولی من خیلی وقت بود که همه اینا رو دیده بودم!
من موشکهای کرونا و قطعی اینترنت سال ۱۴۰۱ و ۱۴۰۴ رو بر پیکر کسبوکار خودم دیدم، هر بار ترمیمش کردم دوباره زدنش، ترمیم کردم باز هم زدن و روز از نو روزی از نو!
موشکهای گرونی و تورم افسارگسیخته رو هر روز از سال ۹۷ در جیبهای خودم و حسابهای پدرم و چشمان نگران مادرم دیدم، هر روز بدون وقفه دارن موشک میزنن تا الان که دارم مینویسم...
موشکهای مشکلات روحی و ذهنی و فشارهای روانی مردم رو توی روابط و دوستیها و ازدواجم دیدم!
موشکهای تفکرات قدیمی و سنتی و پوسیده رو بر رابطه نامزدی خودم دیدم!
جسم و روحم که با موشکهای آب و هوا و غذای ناسالم و فشارهای روحی و روانی کلا سوراخسوراخ شده!
هدفم غر زدن نبود چون مشکلات همیشه هست و خواهد بود، صرفا میخواستم بگم جنگ و موشک فقط چیزی که تو ظاهر میبینیم نیست و همه ما موشکهایی خوردیم که قابل دیدن برای اطرافیان نبوده!
ما همگی جنگزدهایم، با هم مهربانتر باشیم...
