چند روز پیش بعد از مدتها سینما رفتم و فیلم آقای زالو، ساخته مهران احمدی را دیدم. با توجه به فیلمهای کمدی چند سال اخیر ایران بدون انتظار خاصی روی صندلی سینما نشستم.
پرونده فیلم برای من در حدود بیست دقیقه اول کاملا بسته شد و میتوانستم بدون داشتن علم پیشگویی آخر داستان را حدس بزنم.
موضوع خوبی برای داستان فیلم انتخاب شده بود، موضوعی که در رابطه با دستهگلهای مسئولین عزیز بود اما آنقدر نخنما و تابلو بدون هیچگونه هیجان، پیچیدگی و جذابیت روایت شده بود که کل داستان شبیه به اخبار توی روزنامه بود، یا انگار که یک جوان تازهکار فیلم را نوشته و کارگردانی کرده!
دیالوگها کاملا قابل پیشبینی بودند. نقش منفعل و بدون دیالوگ مهم هادی کاظمی بهعنوان یکی از نقشهای اصلی هم خیلی توی ذوق میزد.
گریمها و صحنهها بسیار آماتور طراحی شده بودند و حسوحال زمان قدیم و جنگ را بهخوبی منتقل نمیکردند، شاید هم به این علت بود که صحنهها بهسرعت و بدون اینکه به انتقال ارزش برسند میگذشتند. انگار برای رسیدن به ته داستان عجله داشتند!
درسته که توقع خاصی از کمدی سال ۱۴۰۴ ایران نداشتم ولی از مهران احمدی، امین حیایی، هادی کاظمی و مهران مدیری انتظار خیلی بیشتری میرفت.
