جانسخت، سریالی درام اجتماعی که درونمایهای جنایی به همراه دارد. بازیگران کاملا متناسب با نقششان و فضای سریال انتخاب شدهاند. ترکیبی از بازیگران جوان بااستعداد و باتجربههای خوب سینمای ایران.
سریال دو گروه از یک محل در جنوب تهران با حالوهوای خاص و خشن خود را در مقابل یکدیگر قرار میدهد. گروه وحید کاملا کلهشق هستند و خوی خشن خود را حفظ کردهاند اما در مقابل گروه فرزاد را میبینیم که خشونت ذاتی برگرفته از فرهنگ آن منطقه را همچنان دارند ولی در سایه هنر موسیقی به لطافت گراییده و از میزان خشونت کاسته شده است. بازیگران انتخابی بهخوبی از پس انتقال این پیام برآمدهاند.
داستان، درام پررنگی دارد و از همان ابتدا پس از قتل وحید شرایط زندگی برای تمام شخصیتها تغییر میکند. اکثر صحنهها و دیالوگها هدفمند طراحی شدهاند و خوشبختانه خیلی خبری از حرف و صحنههای بیتاثیر و بیهدف نیست. اعضای خانواده وحید در شرایط مشترکی هستند ولی تفاوت باورها و تصمیمات آنان درباره قصاص فرزاد، به جذابیت داستان افزوده است. برادر کوچک، برادر بزرگ، خواهر، شوهر خواهر، مادر و پدر وحید هرکدام نظر متفاوتی درباره قصاص فرزاد که به فروش خانهشان و آزادی برادر بزرگ وحید گره خورده است، دارند. داستان سریال، شخصیت آنها را در قالب این نظرات و تصمیمات به ما نشان میدهد.
از نکات منفی این سریال که ژانری اجتماعی دارد، خیالی و باورپذیرنبودن برخی جریانات است. چون یک درام اجتماعی باید از دل واقعیتها بیرون بیاید و باورپذیر باشد، درام اجتماعی باید نشان دهد که این اتفاقات هر لحظه ممکن است برای هرکسی رخ دهد. برای مثال پرستاری حانیه از شهرام به سمت پیداکردن الماس میرود که این اتفاق آن هم در روزهای پایانی نزدیک به اعدام فرزاد کمی مصنوعی بهنظر میرسد. در واقع پیداشدن یک منجی در آخرین روزها که بهسرعت میخواهد مشکل آنها را حل کند (فارغ از نتیجه کار)، و درمیان بودن یک الماس باارزش کمیاب درست در زمانی که شخصیت اصلی نیازمند پول است، درام اجتماعی را بیشتر بهسمت ژانر تخیلی معمایی برده است! ماجرای دیگری که آن هم تا حدی غیرقابلباور است، پیشآمدن فرصت انتقام اعدام دایی وحید از پدر فرزاد توسط مادر وحید است. اینکه یک نفر در زمان قدیم باعث اعدام برادر معشوقهاش بشود و در زمان حال فرزندش، فرزند معشوقه سابقش را بهقتل برساند، در دنیای واقعی کمی بعید بهنظر میرسد.
جانسخت از آن دست سریالهاست که کنجکاوی مخاطب را برای دیدن قسمتهای بعدی برانگیخته میکند و او را تا قسمت آخر میکشاند. بعید است کسی پیدا شود که در اواسط سریال از آن دست بکشد. در مجموع این سریال با توجه به وضعیت نهچندان مطلوب فیلم و سریالهای حال حاضر سینمای ایران، از من نمره قبولی میگیرد.
