بــــــــــــــــــــــانو جــــــــــــــــــان


ببین بانـو چه کردی با دلــی که گشته ناچـــــــــارت
چه آوردی سر این دل، تو با آن چشـــــــــــمِ تاتارت
که هر شب می نشیند با چه ذوقی پایِ اشـعارت

میانِ چشمِ زیبایت چه رازی بود بـــــــــــــــــانو جان

کنـــارت قصر رؤیـــــــــــاییِ عشـــقم را بنا کـــــــــــردم
خودم در نقشِ فرهاد و تو را شیرین صـــدا کـردم
خودم کلّ وجـــــــــــــودم را به عشـــقت مبتلا کردم

مسیر عـاشقی هامان موازی بود بــــــــــــــــــانو جان

اگـــر چــــــــــــــه با منـــی و از رقیبانم دِگـــــــــــــر بردم
ولیکــن بارها مــن در کنــــــــــارت غصّـه می خوردم
تو دردســـــــــــــر کشیدی و منـــــم آهســته میمردم

ولــــــــــی لج کردن ما بچّــــــــــه بازی بود بـــانو جان

تو بودی شعــر من جـان داشت، مثل ماهیِ دریا
دلم را دور می کـــــــــردی از این کابـــوس بی معنا
به شوق وصل تو روحم به رقص آمد در این دنیا

که با عشقت چه آوایی و سازی بود بـــــــــانو جان

برای با تـــــــــو بودن بارهــــــــــا از خـــــود گـذر کردم
درون بــــــــــــرق چشمانت صــداقت را نـــظر کردم
و از دل بردنِ هـــر کس، به غـیر از تو حذر کردم

درونِ سینه ام سـوز و گـــــــدازی بود بـــــــانو جان

نمیفهمید قــــلبِ مــــــــــــن وجـــود بــــی قـراری را
ولــــی دیدش تـــمام ناز تو با چــــــــــــــشم کاری را
چه آسان می کنی در چشم خود این زهر ماری را

پناهِ گــــــــــــــــرم آغوشت نمازی بود بـــــــــــــانو جان

اگر چــــــــــه زندگی بی تـــو برای من تباهی داشت
ببخش این مــرد شاعر رااگر هم اشتباهی داشت
منم بخشیده ام دیگرهرآنکس که گناهی داشت

تمام عشق هــــــــا جز ما مجازی بود بـــــــــانو جان

………………………
Ali… senator… D.. R