سردار سرافراز جانباز شهید پاسدار علیرضا صفارزاده

خلاصه زندگی پر برکت شهید علیرضا صفارزاده

علیرضا صفارزاده در ۷ اسفند ۱۳۴۰ در خانواده مذهبی در اهواز دیده به جهان گشود و در سن کودکی در مراسمات مذهبی حضوری پر رنگ داشت و از حدود ۱۰ سالگی در کلاسهای تکواندو شرکت کرد و به سرعت پیشرفت کرد و در نهایت کمربند مشکی دان ۵ و مدرک مربیگری و داور بین‌المللی خود را در کشور کره جنوبی گرفت .

در نوجوانی در راهپیمایی ها و جنبش های انقلاب اسلامی حضوری فعال داشت و با تاسیس سپاه پاسداران از همان ابتدا به عضویت این نهاد درآمد .

با شروع جنگ تحمیلی تقریبا در همه عملیات ها حضور داشت و چندین بار از ناحیه دست و پا مجروح شد و با بهبودی به جبهه بر میگشت و بارها تا مرز شهادت و اسارت رفت و در حمله شیمیایی صدام به حلبچه در نزديکی حلبچه حضور داشت که از آن به بعد مشکل حنجره و ریه برای او پیش آمد و در نهایت به بیماری پیشرفته تری تبدیل شد .

در دفاع مقدس مسئول آماد و لجستیک جنوب سپاه پاسداران بود و همزمان آمادگی رزم رزمندگان و آموزش غواصان را در حین جنگ به عهده داشت و با شورش منافقین کوردل به کردستان رفت و در عملیات مرصاد حضوری موثر داشت .

بعد از پایان جنگ به درجه سرتیپ دومی نائل آمد و همزمان با مسئولیت تربیت بدنی نیروی زمینی سپاه تحصیلات خود را در دانشگاه امام حسین (ع) ادامه داد و مدرک کارشناسی ارشد نظامی "دافوس" را گرفت و سپس مدرک کارشناسی ارشد رشته مدیریت ورزشی را نیز به تحصیلات خود افزود تا در کنار تجربه بالای خود به مدیری توانا بدل شود .

در نیروی زمینی سپاه منشا خدمات بسیاری شد و ساختار ورزش نیروی های مسلح را متحول کرد و باشگاه فرهنگی ورزشی فجر سپاه را با هزینه اندک و راندمان بالا تاسیس نمود و تجربیات خود در جنگ را به آن تزریق کرد و سپس در همه استان های کشور مجموعه های ورزشی بسیاری را احداث نمود و مسابقات زیادی را در سطح بین المللی و آسیا و داخلی نمود که در نهایت منجر به قهرمانی ایران در مسابقات ورزش ارتش‌های جهان "سیزم" به میزبانی کانادا شد .

وی در سال ۱۳۷۸ به توصیه رهبر معظم انقلاب به نیروی مقاومت بسیج رفت و همان خط توسعه را با قدرت ادامه داد و باشگاه مقاومت سپاه را تاسیس کرد و با رایزنی و هماهنگی و جلسات مکرر و مدیریت پویا بدون صرف هزینه حدود ۳۰۰ استخر و سالن ورزشی در نواحی مقاومت کل کشور احداث نمود که با گزارش سردار شهید سید محمد حجازی فرمانده وقت نیروی مقاومت سپاه به فرماندهی کل قوا موجب دریافت تشویق کتبی از دستان مبارک مقام معظم رهبری (حفظه‌الله) شد .

در سال ۱۳۸۴ بنا بر توصیه مقام معظم رهبری به احیای ورزش باستانی و احساس تکلیف ایشان و درخواست وزیر ورزش وقت و جمعی از دلسوزان ورزش به فدراسیون ورزش های زورخانه رفت و در مسیر احیای این ورزش با قدرت قدم برداشت و زورخانه های بسیاری را ساخت و احیا کرد تا حدی که روند کاهش زورخانه ها را به روند افزایشی و تعداد زورخانه های کشور را از ۳۰۰ باب در سال ۸۵ به ۷۲۶ باب در سال ۹۱ در طی ۶ سال رساندند به طوری که در ۶ سال بیش از کل تاریخ این ورزش به زورخانه ها افزوده شد .

آکادمی علمی کاربردی ورزش پهلوانی و زورخانه ای را راه اندازی کرد و با مبنای حفظ جذابیت و آداب اصیل با خرافات و انحرافات و بدعت های غلط در این ورزش جنگید ، لیگ ورزش زورخانه ای را راه اندازی کرد و به مشکلات ورزشکاران و مرشدان رسیدگی کرد و آنها را تحت پوشش بیمه تامین اجتماعی قرار داد و با پیگیری های فراوان و خستگی نا پذیر این ورزش را در سازمان فرهنگی ملل متحد یونسکو ثبت جهانی کرد و در اقدامی موثر روز ۱۷ شوال را در تقویم ملی به نام روز فرهنگ پهلوانی و ورزش زورخانه ای نامگذاری کرد که به اذعان باستانی کاران و کارشناسان ، انقلابی در این ورزش شکل گرفت که مایه خرسندی مقام معظم رهبری( مدظله العالی) و اهالی این رشته ی ملی و مذهبی گردید .

پس از ۸ سال حضور در فدراسیون پهلوانی و زورخانه ای به درخواست محمود خسروی وفا به فدراسیون جانبازان و سپس به کمیته المپیک و پارا المپیک رفت تا روح پهلوانی را به کل جامعه ورزش ایران اسلامی تزریق کند.

در سال ۱۳۹۸ به مسئولیت ورزش آستان قدس رضوی منسوب شد و خادمی آستان مقدس علی ابن موسی الرضا را مفتخر گردید که باعث شد در اواخر عمر پر برکت خود بیشتر افتخار پابوسی حضرت را نائل شود .

تجارب خود را با برگذاری جلسات مکرر و با اخلاص در اختیار ستاد کل نیروهای مسلح ، آستان قدس رضوی ، وزارت ورزش و روسای فدراسیون های مختلف قرار میداد و در اواخر عمر پر برکت خود ستاد مرکزی هماهنگی ورزش کشور را طرح ریزی کرد و کتب بسیاری در امر اخلاق در ورزش نوشتند که برخی از آنها به چاپ رسیده اند .

ایشان در طول عمر پر برکت خود تاکید زیادی به سنت ازدواج جوانان در سن پایین داشتند و به سربازان و اقوام و آشنایان مشاوره ازدواج میدادند و ضمن تلاش برای رفع مشکلات آنها و رفع موانع ، ترغیب به ازدواج مینمودند.

متاسفانه در اواخر سال ۱۴۰۰ علائم بیماری وی تشدید گردید و در ۷ اردیبهشت ۱۴۰۲ بعد از تحمل دوره بیماری ناشی از عوارض شیمیایی و صبوری بسیار در سن ۶۳ سالگی دعوت حق را لبیک گفت و به یاران شهیدش پیوست.

او هيچگاه از بیماری خود گله نکرد و تشدید آن را کارت دعوتی از سوی خدا میدانست و میگفت حس روزهای عملیات را دارم و با روحیه ای مثال زدنی وضعیت جسمانیش را عادی جلوه میداد و به خانواده میگفت از این حالم راضی هستم چون خدا میخواهد من را در این وضعیت ببیند و فقط برحسب وظیفه درمان را پیگیری میکند و خدا را بابت فرصت خدمت شکرگزار بود .

روحش شاد و یادش گرامی باد.