ژاپن یا عربستان؟

دیروز من یک نظرسنجی گذاشتم در توییتر و اینستاگرام درمورد اینکه اگر مجبور به مهاجرت بودید و فقط دو انتخاب ژاپن و عربستان را داشتید ، فارغ از مساله آب و هوا، دوری یا نزدیکی به ایران و مساله دین، کدام رو انتخاب میکردید؟
و خوب همونطور که حدس میزدم، اکثریت به کشور ژاپن رای دادند.
بیایید اما یه نگاه ساده و در حد اطلاعات عمومی به این دو کشور بیاندازیم.
عربستان، کشور وسیعی در جنوب خاورمیانه، با ثروت قابل توجهی که اکثرا از درآمد نفتی این کشور حاصل شده و ستون اقتصادی آن است . به همراه شیوخی کاخ نشین و مردمی مرفع. (شاید خیلی مرفع)
اما ژاپن، جزیره ای در آسیای شرقی، یکی از قطب های بزرگ فناوری و علم که پایه و ستون اقتصاد پویای آن است، به همراه مردمی در رفاه البته سخت کوش و با فرهنگ.
خوب میرسیم به اصل قضیه. من از اکثریتی که انتخابتون ژاپن بوده تو نظرسنجی یک سوال دارم ، و اون هم اینه که آیا حاضرید مثل ژاپنی ها هشت ساعت مفید و شایدم هم بشتر کارکنید؟ مفید ها؟ حاضرید رانندگی محتاط و با فرهنگ داشته باشید؟ حاضرید مثل یک شهروند یا مسول ژاپنی بخاطر اشتباهاتتون از دیگران عذرخواهی کنید. حاضرید مواقع بحرانی مثل سیل و زلزله و ... به هنگام امدادرسانی تجمع بیجا نکنید، یا هنگام تقسیم غذا و مایحتاج در یک صف و بدون نزاع و درگیری تنها به اندازه نیاز کمک دریافت گنید؟ و مثالهای بیشماری دیگر از این قبیل.
اگر حاضر نیستید و نمیتوانید ، پیشنهاد میکنم گزینه تون رو عوض کنید و عربستان رو انتخاب کنید تا در خانه بنشینید و پاتون را روی پاتون بندازید و پول نفت در سرسفره را نوش جان کنید.
اما اگر حاضرید تمام آن کارها رو انجام بدید، خوب چرا تو همین ایران انجامش نمیدید؟ همین میشه فرهنگ دیگه. حتما باید جای دیگه باشه؟ با انجام دادن همین کارها میشه فرهنگ و اقتصاد یک مملکت را در حد ژاپن و حتی بالاتر رشد داد.
مگه ژاپنی ها بعد جنگ جهانی دوم چی داشتند. هیچی. یک کشور جنگ زده و ویران، بدون نفت و منابع و انرژی، با تحریم جهانی و دو تا شهر که بمب اتم خورده و کاملا نابود شده.
ژاپنی ها تنها داراییشون وحدت و تلاش بود. که از بغل آن فرهنگ و اقتصاد و ... هم رشد کرد و شد این ژاپن امروزی.
حالا میتونیم کمی فکر کنیم و بعدش هرکدوم از ما از خودمون شروع کنیم. مطمئنا زمانبر هست اما شدنی است.
ما الان خیلی جلوتر از ژاپن بعد از جنگ جهانی هستیم.

ممنون که وقت گذاشتید
علیرضا داودی نیا