نادیده‌گرفتن عمدی! سنت فکری شایسته‌ای که در آن پیشرفت می‌کنیم

‌ندیدن عمدی و یا نادیده گرفتن آنچه باید ببینیم یک سنت فکری شایسته است که ما مدت‌ها درگیر آن هستیم و آگاهانه سعی در نپذیرفتن ریسک ناشی از آن می‌کنیم. در واقع ما در این موضوع نه تنها بهتر نشده‌ایم بلکه پیشرفت هم کرده‌ایم. باید متوجه باشیم که ریسک ناشی از نادیده گرفتن واقعیت‌ها بوسیله تحریک بحث‌ها و افزایش آگاهی غیر‌هدفمند، یک اشتباه است. ایده‌هایی که از این مسیر خارج می‌شود گاهی آنقدر بی‌معنا هستند که «حتی اشتباه هم نیستند» اما بسادگی جذب چرخه بحث‌های شکل گرفته می‌شوند و مسیر «ندیدن عمدی» را تقویت می‌کنند.

به عنوان مثال چالش‌های اقتصادی و اجتماعی که امروزه با آن درگیر هستیم و در خصوص آن هیاهوی بسیاری وجود دارد، مسئله‌ای عجیب و پیچیده نیست؛ سال‌هاست کارشناسان در خصوص بروز آن هشدار داده‌اند و قطعا بدون بحث تحریم‌ها نیز این مسائل روی می داد. البته شاید کمی دیرتر.

با این سنت ما چه دوست داشته باشیم چه نه، «نادیده‌گیری» ابزاری روزمره برای تصمیم‌گیری‌های ما شده است. از تصمیمات ساده فردی یا تصمیمات پیچیده سیاسی. همگی با یک نادیده انگاری پرقدرت روبرو هستند. هرچند در ظاهر سعی می‌شود که ابعاد یک واقعیت کشف و روشن شود اما حقیقت چیزی دیگری است. ما به دنبال توسعه چرخه نادیده گرفتن برای عبور از مسائلی هستیم که خود را برای حل آن توانمند نمی دانیم و فقط نیازی به دستاویزی همسو داریم.

این نادیده گرفتن بخشی از یک استراتژی ناخودآگاه در تمرکز‌زدایی اعتبار جمعی و رقابت برای تصاحب فردی آن است که از ناخودآگاه ما در تلاش برای بقا به ارث رسیده است. موضوعی که محوریت جامعه در تصمیم سازی را مختل می‌کند و به اقلیت‌های قدرتمند اجازه مصادره تصمیم گیری‌ها را می‌دهد.

البته موضوع به همین جا ختم نمی‌شود و چالش بعدی جایی آغاز می‌شود که با همه گیر شدن این مسئله، خود مسئله نیز نادیده گرفته شده و با کمک قابلیت «فراموشی» توهمی از «اهمیت و دانستن» شکل می‌گیرد.

نادیده گیری اسیب‌های فراوانی به جامعه وارد می‌کند. از نادیده گرفتن خود و ایجاد احساس حقارت که موجب رفتارهای پرخطر می‌شود تا تصمیمات سیاسی که موجب برهم خوردن تعادل‌های اقتصادی و اجتماعی و نایده گرفتن چرخه حیات آن ها می گردد همگی ناشی از همین موضوع است.

به نظر من میان این چالش های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی ما درگیر «بحرانِ نادیده گرفتن عمدی» هستیم و چیزی که مهم است آنست که باید آن را متوقف کنیم.

یادداشت‌ها را در پروفایل لینکدینم مینوسیم اما برای دسترسی آسانتر، اینجا نوشتم

https://www.linkedin.com/pulse/من-نفهمیدم-یادداشت-های-دورهمی-alireza-hatami?articleId=6412233759839567872#comments-6412233759839567872&trk=prof-post