صفر تا صد دریافت گواهینامه موتورسیکلت از نگاه یک مدیرمحصول

از سال گذشته که گرفتن گواهینامه موتور یکی از برنامه هام شده بود استارت این ماجرا خورد. کم کم موتور و موتورسواری برام جذاب و جذاب تر شد تا اینکه توی برنامه امسالم جای خودشو باز کرد. مثل همه کارهای دیگه ای که می خوام شروع کنم، با گوگل کردن شروع شد.

صفر تا صد دریافت گواهینامه موتورسیکلت
صفر تا صد دریافت گواهینامه موتورسیکلت


توی سایت های مختلف محتواهای متفاوتی دیدم ولی هیچکدوم رو ندیدم که کل مسیر رو برام شفاف کنه و مانع از انجام یکسری اشتباه بشه. برای همین بعد از اینکه گواهینامه خودم رو گرفتم تصمیم گرفتم کل این فرایند رو براتون تشریح بدم که اگر شما هم میخواین گواهینامه موتور بگیرید، از این نوشته استفاده کنید.


توی این نوشته کل مسیری که من به عنوان یک فردی که هیچ چیزی از گرفتن گواهینامه موتور نمی‌دونست طی کردم رو می تونید بخونید و با من در این مسیر همراه بشید. شروع داستان هم از فکر اینکه برم موتورسواری یاد بگیرم شروع میشه و به دریافت گواهینامه ختم میشه.


پرده اول: اهمیت پیدا کردن

نزدیک به ۱۰ سالی هست که گواهینامه ماشین دارم و توی این مدت چندتا ماشین مختلف عوض کردم. می‌تونم بگم که دست فرمون خوبی هم دارم. از زمانیکه خیلی جدی دوچرخه سواری رو شروع کردم هم حدود ۴ سال داره می‌گذره. از اونجائیکه عاشق هیجان و سرعت هستم همیشه دنبال انجام دادن کارهای مختلفی هستم که بتونم توی اون‌ها هیجان رو امتحان کنم. چند وقتی هست که توی یوتیوب و اینستاگرام ویدیوهای مختلفی درباره موتورسواری و موتورهای مختلف موجود در بازار می‌بینم. کم کم داره برام جذاب میشه که بتونم موتورسواری کنم. البته که قبلا دو باری موتور روندم و می‌دونم که چطوره و چه لذتی داره. البته این رو هم باید بگم که موتور هم قطعا مثل بقیه لذت ها با گذر زمان و تکرار استفاده می‌تونه لذت اولیه خودش رو از دست بده. خلاصه اینکه جذابیت موتورسواری روز به روز برای من زیاد می‌شه تا اینکه ابتدای سال به عنوان یکی از اهدافی که توی نیمه اول سال باید بهش برسم برای خودم ست می‌کنم. تا انتهای شهریور باید بتونم گواهینامه موتورم رو بگیرم.

پرده دوم: از کجا شروع کنم؟

مثل همه کارهای دیگه‌ای که وقتی می‌خوام باری اولین بار دربارش بخونم و راه و روشش رو پیدا کنم، برای گرفتن گواهینامه موتور هم همون کار رو کردم. بله! گوگل کردم: “دریافت گواهینامه موتور”

خب تا اینجای کار با یکسری سایت روبرو شدم که به لطف تمایل به سئو شدن بیزنس‌های مختلف که یه جوری مرتبط می‌شن با داشتن گواهینامه موتور، رتبه‌های اول گوگل رو به خودشون اختصاص دادن. انصافا مطالب بدی نداشتن. درباره شرایط مختلف گرفتن گواهینامه، مراحل و ... کلی مطلب و توضیح داشتن. از توی یکی از همین مطالب تونستم لیست آموزشگاه‌هایی که می‌تونم از طریق اون‌ها نسبت به گرفتن گواهینامه موتور اقدام کنم رو پیدا کردم. جالبه که بدونید بر خلاف آموزشگاه‌های رانندگی خودرو که توی هر منطقه‌ای از شهر پیدا می‌شه، تعداد آموزشگاه‌های موتور سطح تهران و البته همه شهر‌های دیگه خیلی کم هست. فکر کنم کمتر از انگشت‌های یک دست توی تهران آموزشگاه رانندگی با موتور داریم. بعد از خوندن شرایط و قوانین مختلف از سایت‌های مختلف و تطبیق دادن اون‌ها با هم متوجه شدم که بله من واجد شرایط برای دریافت گواهینامه موتور هستم.

پرده سوم:‌انتخاب آموزشگاه

خب حالا بریم و یک آموزشگاه مناسب از نظر موقعیت مکانی و امکانات رو پیدا کنیم. امکانات که تقریبا هیچ اطلاعاتی نبود که بخوام مقایسه کنم پس بنا رو بر این گذاشتم که قطعا همه یک سرویس و یک امکانات مشخص دارند. حتی حرف از اینکه مثلا چه تعداد موتور سیکلت دارند، چه ظرفیتی داره هر آموزشگاه و هر چیز دیگه ای که بشه مقایسه کرد نبود. پس وقتی نیست بیخیالش می‌شیم. تنها فاکتوری که می‌تونست باعث انتخاب شدن یک آموزشگاه بشه، موقعیت مکانی بود. از توی لیست‌ها و همچنین موقعیت‌های ثبت شده در گوگل مپ بالاخره یکی رو انتخاب کردم. از اونجائیکه مهم بود که نزدیک باشه و توی منطقه طرح ترافیک هم نباشه یکی رو سمت غرب تهران انتخاب کردم. از خونه من تا اونجا ۱۶ کیلومتر فاصله بود. اسم آموزشگاه رو گوگل کردم و دیدم که ایول سایت هم دارن. رفتم و کل مطالب روی سایت رو خوندم و مطالعه کردم. دنبال این بودم که چه مدارکی نیاز دارم و مدارک رو آماده کردم. خداروشکر مدارک خاصی نمی‌خواست و همه رو داشتم.

پرده چهارم: ثبت نام

خب امروز شنبه هست و می‌خوام قبل از اینکه برم آموزشگاه و حضوری مراجعه کنم تماس بگیرم مطمئن بشم که سایتشون آپدیت هست و مدارک لازم رو با خودم برده باشم. شنبه چند بار تماس میگیرم ولی کسی جواب نمیده. یک شنبه دوباره تماس میگیرم و کسی باز جواب نمی‌ده. دوشنبه هم همینطور و الان ۳ روزه که هرچی تماس می‌گیرم کسی پاسخگو نیست. خب انتظار پاسخ هم نداشتم. معمولا اینجور فضاها خیلی انتظاری هم ازشون نمی‌ره توی ایران. تصمیم می‌گیرم که فردا یعنی سه‌شنبه برم آموزشگاه. وقتی که می‌رسم به آموزشگاه می‌بینم که کلی آدم اینجا هست و انگار یکسریا منتظرن خبرشون کنن یکسری هم در حال امتحان دادن. داخل فضای اداری آموزشگاه می‌شم و بعد از اینکه یک نگاه سریع به اطراف انداختم برگه کاغذی که روی اون نوشته بود ثبت نام توجهم رو جلب کرد. یک خانم که پشت گیشه نشسته بود.

من: خانم ببخشید برای ثبت نام گواهینامه موتور اومدم. البته بعد از اینکه توی صف ایستادم و نوبتم شد.

خانم پشت گیشه: روی برد مدارک رو نوشته همه رو آماده کن هزینه هم ۶۹۰ هزار تومان هست.

من: مدارک رو همراهم آوردم بفرمایید، می‌خوام ثبت نام کنم.

خانم پشت گیشه: امروز که ثبت نام نداریم چون روز آزمون هست نمی‌رسیم ثبت نام کنیم.

من: خانم این همه راه اومدم حالا یه کاریش بکنید. توی سایت ننوشته بود که سه شنبه ها ثبت نام ندارید. من دوباره باید برم فردا بیام.

خانم پشت گیشه:سه‌شنبه و پنج‌شنبه‌ ثبت نام نداریم. فردا تشریف بیارید برای ثبت نام.

به همین راحتی نتونستم ثبت نام کنم و برگشتم. روز بعد دوباره رفتم و بالاخره ثبت نام رو انجام دادم.

من: خانم سلام. برای ثبت نام گواهینامه موتور اومدم.

خانم پشت گیشه:مدارک تکمیل هست؟

من: بله، بفرمایید.

خانم پشت گیشه:این فرم‌ها رو بگیرید و اونجا پر کنید و برام بیارید. (با چشم به میز پشت سرم اشاره کرد)

من: بفرمایید خانم فرم‌ها رو پر کردم.

خانم پشت گیشه:کارت بانکی لطفا

من: بفرمایید.

بعد از چند دقیقه و چندبار کارت کشیدن و کار کردن با کامپیوتر یک پرونده بهم داد. همزمان پیامک‌های بانکی هم برام ارسال می‌شد.

خانم پشت گیشه:ثبت نام شما تکمیل شد. لطفا پرونده رو ببرید گیشه روبرو.

من: سلام خانم. برای ثبت نام گواهینامه موتور اومدم. همکارتون گفتن پرونده رو بدم به شما.

خانم پشت گیشه روبرو:خب توی سیستم میگه که یه تغییرات توی شناسنامه داشتید و توضیحات اضافه شده که توی راهنمایی رانندگی ثبت نشده. اول برید شهرک آزمایش تغییرات رو انجام بدید بعدش هم برید چشم پزشکی. لیست پزشک‌های معتمد توی بورد اونجا هست.

من: مرسی خانم. بعدش چکار کنم؟

خانم پشت گیشه روبرو: بعدش با پرونده بیا اینجا تا ثبت نام رو کامل کنیم.

از صفحه روی بورد که لیست پزشکان معتمد راهنمایی رانندگی بود عکس گرفتم و رفتم.

پرده پنجم: چشم پزشکی و راهنمایی رانندگی

از بین پزشکان یکی رو که نزدیک به خونه بود انتخاب کردم و تماس گرفتم. توی جدول نوشته بود که هر کدوم فقط یکسری روزهای خاص هستن. از پزشک‌ها و می‌تونیم بهشون برای راهنمایی و رانندگی مراجعه کنیم. پس از چندبار تماس گرفتن با اون پزشک نتونستم تلفنی صحبت کنم. فردا صبح ساعت ۱۰ رفتم به مطب اون پزشک اما درب بسته بود. کلی کاغذ روی درب چسبیده شده بود. نوشته بود که ویزیت برای راهنمایی و رانندگی در فلان روز. چیزی که کاملا متفاوت با لیست روی بورد آموزشگاه بود. درب زدم و یکی باز کرد.

من:‌سلام برای ویزیت گواهینامه اومدم.

منشی مطب: پشت درب چسبوندیم که فلان روزها هست. امروز دکتر نیست.

من: آخه توی آموزشگاه شما رو نوشته بود امروز این ساعت.

منشی مطب: اون رو ولش کن. دکتر این روزها هست.

خب این هم ناموفق بود. بریم شهرک آزمایش. به شهرک آزمایش که رسیدم کارم واقعا در حد ۱ دقیقه صحبت کردن و ثبت سیستمی فقط با نشون دادن شناسنامه انجام شد. اما یک مشکل و طراحی بود وجود داشت. برای اینکه به محل اداری شهرک آزمایش برسم اول باید یک مسیر طولانی رو به موازات شیخ فضل‌اله (داخل فضای شهرک آزمایش) پایین می‌رفتم که فکر کنم ۵۰۰ متر داشت. بعد از اینکه توی صف تفتیش بدنی و وسایل می‌شدم تازه اجازه ورود داشتم. اینجا حالا باز خوب. از اونجا هم باید یک خط رنگی رو دنبال میکردم تا به محل اداری برسم. این هم فکر کنم ۱۰ دقیقه پیاده روی داشت. در کل همش در حال راه رفتن بودم. اصلا جایی که درب ورودی بود با موقعیت محل اداری تناسب نداشت و کلی وقت و انرژی از هرکسی گرفته می‌شد تا به محل مورد نظرش برسه. در ضمن اینکه اونجا یک منطقه نظامی هست. چرا هر مراجعه کننده‌ای باید این همه قدم بزنه توی اون محوطه!!!!

پرده ششم: تکمیل ثبت نام

حالا دیگه کارهای جانبی پرونده انجام شده بود و باید دوباره می‌رفتم آموزشگاه که ثبت نام رو تکمیل کنم.

من: سلام خانم. من چشم پزشکی و راهنمایی رانندگی رو رفتم. این پروندم هست. لطفا ثبت نام رو تکمیل کنید.

خانم پشت گیشه:خب ثبت نام شما تکمیل شد. تاریخ برگزاری کلاس‌های شما از این تاریخ هست. منتظر بمونید تا با شما تماس بگیریم برای شروع کلاس‌های آئین نامه و زمان شرکت در کلاس رو باهاتون ست کنیم.

من: ساعت برگزاری کلاس چطوره؟

خانم پشت گیشه:از ۸ تا ۱۶ کلاس داریم.

من: مرسی. خانم ببخشید میشه بگید کل مراحل چی هست تا گرفتن گواهینامه؟

خانم پشت گیشه:باهاتون تماس میگیرم و زمان کلاس‌های آئین نامه رو انتخاب می‌کنید. بعد از شرکت در همه کلاس‌ها می‌تونید توی آزمون آئین نامه شرکت کنید و اگر قبول شدید در نهایت هم در آزمون شهری و بعدش هم گواهینامه براتون میاد.

خانم پشت گیشه:این یوزرنیم و پسورد شما هست برای ورود به سامانه آنلاین برگزاری کلاس‌ها. روی بورد نحوه شرکت در کلاس‌ها از طریق وب‌سایت نوشته شده. عکس بگیرید که روز کلاس آنلاین باشید. اگر آنلاین نباشد غیبت می‌خورید و دوباره باید هفته بعد شرکت کنید.

من: مرسی خانم. متشکرم.

پرونده تحویل من شد و بعد از عکس گرفتن آموزشگاه رو ترک کردم.

پرده هفتم: کلاس‌های آنلاین

بعد از چند روز شخصی از آموزشگاه تماس گرفت و گفت که از بین بازه های زمانی دو ساعته بین فلان تا فلان ساعت کدوم برای شما مناسب هست که توی کلاس های انلاین شرکت کنید؟ این کلاس‌ها به تعداد ۵ جلسه هستند و حضور توی اون‌ها الزامی هست. غیبت اگر کنید هم باید هفته بعد شرکت کنید.

کلاس‌ها در سامانه https://lms.btnrahgosha.ir/ متعلق با موسسه رهگشا برگزار می‌شد. تا یک روز قبل از شروع کلاس‌ها توی پنل من هیچ چیزی نشون داده نمی‌شد. از تقریبا نیم ساعت قبل از شروع کلاس، لینک ورود به کلاس فعال می‌شد. کلاس ها در پلتفرم Big Blue Button برگزار می‌شد. در کل پلتفرم خوبی بود فقط در طی کلاس‌ها چندباری بخاطر ضعیف بودن اینترنت کمی اختلال ایجاد می‌شد.

نکاتی درباره کلاس‌ها:

  • استاد صرفا از روی کتاب محتواهایی که می‌شد بصورت توضیحی ارائه داد رو برای ما توضیح می‌دادند.
  • استاد اصلا برای برگزاری کلاس بصورت آنلاین تربیت نشده بود و خیلی سطح پایینی در برگزار کردن کلاس داشت.
  • هیچ اسلایدی حتی وجود نداشت که بتونیم مباحث رو ببینیم.
  • استاد زیاد وارد بحث‌های حاشیه ای می‌شد و گاها یک موضوع رو بسیار بسط می‌داد و تکرار می‌کرد. البته که یکسری موارد از جمله اینکه فرهنگ رانندگی ایمن داشتن رو تاکید داشتند و مهم بود واقعا.
  • توی هر جلسه کلی از زمان صرف حضور و غیاب کردن و پر کردن پرونده‌های شرکت‌کنندگان توسط استاد سپری می‌شد و ما همه بیکار و منتظر اتمام کلاس بودیم.
  • در کل می‌شد کل ۵ جلسه رو در ۲ یا نهایتا ۳ جلسه جمع کرد.
امین با اولین کلاه کاسکتی که برای شرکت در کلاس‌های تمرینی موتور و  آزمون شهری خریدیم!
امین با اولین کلاه کاسکتی که برای شرکت در کلاس‌های تمرینی موتور و آزمون شهری خریدیم!

پرده هشتم: کلاس‌های عملی

کلاس‌های عملی در ۵ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای برگزار می‌شن. طول کلاس‌ها یک هفته هست که از شنبه تا پنج‌شنبه می‌تونیم از بین تایم‌های موجود انتخاب کنیم و توی کلاس شرکت کنیم. شنبه اولین جلسه کلاس‌بود که تا منتظر موندیم تا مدرس بیاد نزدیک ۱۰ دقیقه ای از تایم شروع کلاس رد شده بود. یکی یکی به صف شدیم تا نام نویسی بکنیم. پرونده ها رو تحویل می‌گرفت که توی اون چیزی بنویسن. من پرونده رو با خودم نبرده بودم. چون واقعا نگفته بودند که باید پرونده همراهم باشه. استاد قبول کرد که فردا بیارم و تکمیل کنه برام. توی تماسی که برای هماهنگی گرفته بودند گفته بودند که کلاه با خودمون بیاریم اگر داریم اگر نه هم که از کلاه‌های اونجا می‌تونیم استفاده کنیم.

بعد از تکمیل پرونده‌ها استاد اومد و شروع کرد به معرفی کوتاه از موتور، نحوه نشستن، نحوه سوار شدن و پیاده شدن، استفاده از پدال‌ها و دسته‌های موتور، هندل زدن و روشن کردن موتور، ترمز گرفتن و انواع ترمزها، حرکت و متوقف کردن موتور و این جور مسائل. کلا با این ذهنیت بود که خب بچه‌ها بلد هستن چطور باید موتورسواری کنن فقط یه مرور می‌کنیم. البته که به جرات می‌تونم بگم نزدیک به ۷۰ درصد شرکت‌کننده‌ها موتور داشتن و چند ماه تا چند سالی بود که موتورسواری می‌کردن. اما من موتور نداشتم و کلا یک بار موتورسواری کرده بودم.

هر کسی سوار یک موتور شد و شروع به حرکت کرد. استاد یکبار مسیر رو به ما یاد داده بود و از اون به بعد دیگه خودمون داشتیم دور می‌زدیم توی پیست تمرین موتورسواری. استاد به ندرت میومد توی زمین و فیدبک می‌داد برای بهتر شدن. تقریبا هرکسی فقط خودش داشت یاد می‌گرفت یا از بقیه بچه‌ها که مسلط‌تر بودن سوال می‌پرسید.

از اونجائیکه هر هفته سه‌شنبه‌ها و پنج‌شنبه‌ها آزمون عملی گرفته می‌شد از ما خواستن که اون دو روز کلاس‌های عملی رو بزاریم برای عصر. خلاصه ۵ جلسه عملی تموم شد. بعد از اتمام کلاس‌ها و تکمیل کامل پرونده به ما گفته شد برید گیشه اداری و پرونده رو تحویل بدید. رفتم و پرونده رو تحویل دادم و یک هزینه ۹۷ هزار تومانی برای صدور کاردکس از من دریافت شد. پرسیدم خب چکار کنم برای آزمون. گفت که هر هفته سه‌شنبه‌ها و پنج‌شنبه‌ها آزمون هست بیا و شرکت کن. منم برای سه‌شنبه هفته بعد تایمم رو تنظیم کردم توی کلندرم که برسم به آزمون.

پرده نهم: آزمون آئین نامه

هر هفته سه‌شنبه‌ها و پنج‌شنبه‌ها آزمون آئین نامه برگزار می‌شد. برای شرکت توی آئین نامه باید صبح زود میومدی که توی لیست اول قرار بگیری وگرنه هرچی دیرتری میومدی به لیست بعدی منتقل می‌شدی و کلی باید معطل می‌موندی. من هر دوباری که شرکت کردم ساعت ۶:۳۰ توی آموزشگاه بودم تا توی لیست آزمون ساعت ۷:۳۰ قرار بگیرم. کسانی که دیرتر میومدن حتی یک ربع دیرتر، به لیست ساعت ۸:۳۰ و یا بعدیش منتقل می شدند چون ظرفیت کلاس محدود بود.

سه‌شنبه اومدم و وقتی پرونده رو تحویل دادم گفت که کاردکس نداری که. گفتم چرا آقا هزینه رو پرداخت کردم هفته پیش. گفت اره فیش هست و لی کاردکس رو باید میرفتی گیشه روبرو تا صادر کنه برات. گفتم خب چه کنم؟ گفت که پرونده رو بزار اینجا میدم برات صادر کنن که پنج شنبه بیای و آزمون بدی. منم رفتم و دوباره پنج‌شنبه صبح زود اومدم برای آزمون.

خب همونطور که می‌دونید چند نمونه سوال مختلف وجود داره که تقلبی صورت نگیره. من بار اول با ۸ غلط مردود شدم و بار دوم با ۱ غلط قبول شدم. سقف تعداد غلط‌ها ۴ هست. بار اول من فقط از روی یک کتاب نسخه pdf مطالعه کردم. بار دوم فقط وب‌سایت‌هایی که نمونه سوالات رو گذاشته بودند مطالعه کردم و دقیقا مشابه سوالاتی که خونده بودم توی آزمون هم اومده بود اما خب بصورت پراکنده. بعد متوجه شدم که بچه‌ها اکثرا از روی همین وب‌سایت‌ها مطالعه کرده بودن. درضمن بعد از اینکه رد میشی باید یک هفته بگذره که بتونی دوباره توی آزمون آئین نامه شرکت کنی.

اینجا هم مثل مراحل ثبت نام برای شرکت کردن مجدد در آزمون وقتی که به گیشه مراجعه می‌کردم فقط می‌گفت کارت بانکی رو بده لطفا. چیزی از اینکه چه مبلغی می‌خوان کارت بکشن گفته نمی‌شد. باید می‌پرسیدی یا صبر می‌کردی تا رسید پرداخت رو بهت بدن.

پرده دهم: آزمون شهری

همه می‌تونن در همون روزی که آزمون آئین نامه رو قبول می‌شن توی آزمون شهری هم شرکت کنن. من هم همینکار رو کردم. از آخرین باری که سوار موتور شده بودم بیش از ۱ ماه می‌گذشت و دفعه اول چون یه برخورد با کله قندی‌های توی مسیر مارپیچ داشتم آزمون رو رد شدم و یک جلسه آموزشی اجباری برام صادر شد که باید شرکت می‌کردم. منم از اونجائیکه موتور ندارم گفتم پس میزارم دقیقا روز قبل از آزمون میرم و جلسه آموزشی رو می‌گذرونم و بعدش آزمون می‌دم که فاصله نیفتاده باشه و هنوز مختصات و لم موتور دستم باشه. همین کار رو کردم و این بار توی آزمون قبول شدم. بالاخره تموم شد و سرهنگی که آزمون می‌گرفت مهر و امضاهاش رو کرد و گفت برو مدارک رو تحویل بده برای صدور گواهینامه.

البته که این سرهنگ در ابتدای روز آزمون گفت که بچه ها ازتون خواهش می‌کنم قوانین رو رعایت کنید و مخصوصا توی پیاده روها موتورسواری نکنید.

برای پرداخت هزینه آزمون شهری یکی از مبالغی که باید کارت کشید ۵۰۰ تومانی است. جالب است که تنها کارت بانک‌های دولتی قابلیت پرداخت ۵۰۰ تومانی در دستگاه پوز را دارند و دارندگان بقیه کارت ها از جمله من امکان پرداخت نداریم. یا باید از بقیه بچه ها خواهش می‌کردیم که برای ما پرداخت کنند یا هم اینکه مثلا ۱۰۰۰ تومان برای خانم پشت گیشه کارت به کارت می‌کردیم تا وی با کارت خود برای ما هزینه ۵۰۰ تومانی را پرداخت کند.

پرده یازدهم: صدور گواهینامه

قطعا همه افرادی که به این مرحله می‌رسن خیلی شاد و خوشحال هستن. منم همینطور بودم و پرونده به دست به گیشه مراجعه کردم.

من: سلام خانم من شهری رو قبول شدم برای صدور گواهینامه اومدم.

خانم پشت گیشه: پرونده رو اینجا بزار به همراه گواهینامه و منتظر بمون.

من: بفرمایید خانم.

خانم پشت گیشه: کارت بانکیت رو بده.

من: بفرمایید خانم

خانم پشت گیشه: شماره تلفن، کد ملی و آدرس دقیقت رو بگو.

من: بفرمایید.....

خانم پشت گیشه: این رسید رو داشته باش بین ۲ هفته تا ۴۵ روز آینده گواهینامه جدید صادر می‌شه برات.

من: خانم من گواهینامه ماشینم هم ماه دیگه اعتبارش تموم میشه. اونم تمدید میشه؟

خانم پشت گیشه: آره مجدد ۱۰ ساله تمدید میشه.

الان منتظر هستم تا گواهینامه جدید صادر بشه و به دستم برسه. اینجا دیگه نباید مشکلی بوجود بیاد. همه چیز به درستی انجام شده و کل فرایند و مراحل با موفقیت طی شدن. پس فقط می‌شه منتظر موند تا گواهینامه جدید به دستم برسه.

خوشبحتانه گواهینامه در کمتر از ۲ هفته به دستم رسید.


اگر شما هم تجربه مشابه ای داشتید حتما کامنت بزارید.