بیمه در ساده ترین تعریف، روشی است برای انتقال ریسک. در تعریف ماده یک قانون بیمه ایران: بیمه عبارتست از قراردادی که به موجب آن یک طرف (بیمه گر) تعهد میکند در ازای پرداخت وجه یا وجوهی از طرف دیگر(بیمه گذار) در صورت وقوع یا بروز حادثه خسارت وارده بر او را جبران نموده یا وجه معینی را بپردازد. متعهد را بیمه گر، طرف تعهد را بیمه گذار و وجهی را که بیمه گذار به بیمه گر میپردازد حق بیمه و آنچه را که بیمه میشود موضوع بیمه نامند.
در اصل بیمه یکی ازشیوه های مدیریت ریسک میباشد (به عبارتی انتقال ریسک ناشی از حوادث به فرد یا سازمان دیگر).
بیمه دارای انواع و اقسام مختلفی است که دو گروه اصلی آن عبارت هستند از بیمه های اجتماعی و بیمههای بازرگانی. در اصل بیمه یکی ازشیوه های مدیریت ریسک میباشد (انتقال ریسک به فرد یا سازمان دیگر).
الف- اشخاص
ب- اموال
ج- مسئولیت
و برخی بیمه های خاص
الف- بیمه اشخاص شامل:
عمر
حادثه
درمان
ب- بیمه اموال شامل:
بیمه اتومبیل( شخص ثالث، بدنه )
آتش سوزی
بیمه های مهندسی
بیمه حمل و نقل ( صادرات ، واردات ، ترانزیت ، داخلی )
ج- بیمه مسئولیت
بیمه های مسئولیت دارای انواع مختلفی است که برخی از آنها عبارتند از:
مسئولیت کارفرما درقبال کارکنان
مسئولیت حرفهای پزشکان و پیراپزشکان
مسئولیت مدنی مدیران و مسئولان فنی بیمارستان ها – کلینیک ها و درمانگاه ها
مسئولیت در مقابل همسایگان مجاور ناشی از سرایت آتش سوزی و انفجار
د- بیمه های خاص شامل:
بیمه مرهونات بانکی (وام های بانکی)
بیمه نامه پول در صندوق
بیمه شتر مرغ
بیمه اسب
و ...