خطرناکترین نوع رابطه "انسان-انسان‌" رابطه بی قالبه !

اگر برای مفهوم "رابطه" احترام قائل باشیم و براش ارزش قائل باشیم و بدونیم بخش مهمی از زندگی ما با اون درگیره، یکم عمیق تر بهش فکر میکنیم و بیشتر بهش توجه میکنیم. اما چطور به روابط اهمیت بدیم ؟

به نظرم در ساده ترین حالتش چیزی که در روابط انسانی مهمه اینه که اون رابطه در چه قالبی قرار داره، مثلا ما هممون احتمالا رابطه "پدر-فرزند" یا احتمالا رابطه ای از جنس "همکار" رو دیدیم و تجربه کردیم. به نظرم وقتی رابطه ها قالب مشخصی دارن میشه راحت تر بهشون فکر کرد و بهتر تکلیف خودمون و نقشمونو پیدا کنیم !

مثلا اگر به روابط قالب های مختلفی مثل "همسر بودن"، "استاد-شاگردی"، "پدر-فرزندی"، "مادر-فرزندی"، "همکلاس"، "دوست دختر/دوست پسر"، "پارتنر جنسی"، "دوست"، "دوست صمیمی" و ... بدیم میتونیم بهتر دربارشون فکر کنیم و بهتر مدیریتشون کنیم.

البته ما الان در سطح تئوری صحبت میکنیم و واقعیت همیشه کمی تا قسمتی زیاد، متفاوت تر میتونه رفتار کنه :) ولی همیشه ایده های کلی و مسیردهی ها از تفکرات و نیت ها و همین تئوری هاست که سرچشمه میگیره.

نظر شما چیه ؟