وسواس

خدا نکنه آدمی گرفتار وسواس شه ! واقعا چیزیه که نمی ذاره کار رو به سرانجام برسونی ! یه طوری تو رو
از درون داغون می کنه که تا مدت ها فکر می کنی این نحوه ی کار کردن ، بهترین شکل ممکنه و بقیه دارن اشتباه می زنن !

وسواس در حقیقت وقت گذاشتن روی جاییه که باید رد شی. چون باید زمان زیادی رو برای چیزی که جزو اصل کار نیست وقت بذاری. تموم کردن اصل کار اولویت بیشتری داره.

البته افراد کمال گرایی هم هستن که واقعا می دونن کجا وقت بیشتری بذارن و کجا کار رو سریع تر پیش ببرن که در واقع برای بهبود کارهامون هدف باید رسیدن به این مهم باشه.

یادمه قبل اینکه کنکور بدم تو مدرسه با اینکه شاگرد اول بودم ، برای بچه ها نشریه می نوشتم و خیلی کارهای اضافی دیگه انجام می دادم. کارهایی که شروع می کردم رو تموم می کردم و اونها رو درست انجام می دادم.

اما این کنکور بود که من رو وسواسی کرد. چطوری ؟ همه ی معلم هامون برامون حرف های ایده آل می زدن ، تلویزیون از کتاب ها و فیلم های آموزشی ایده آل حرف می زد و در نهایت وقتی سراغ کتاب های کمک آموزشی کنکور می رفتم چیزی که از من می خواست ایده آل ترین شکل ممکن از مطالعه بود. تمام معلم ها هم پافشاری می کردن که دونه به دونه تست ها رو بزنید. نتیجه چی شد ؟

نتیجه این شد که تحت فشار این حجم از وسواس که از در و دیوار می ریخت حتی خود درس خوندن عادی ام هم که همیشه شاگرد ممتاز بودم ، افت کرد ؛ کلی کتاب کنکور داشتم اما اصلا نتونستم یکیش رو هم تموم کنم. منی که همیشه کلی وقت اضافی داشتم ، با مطالعه کردن نامید تر می شدم ؛ چون نمی تونستم مطالعه ام رو به جایی برسونم. حتی خود کتاب درسی ها رو هم وقت نمی کردم بخونم. کلاس های مدرسه غیبت می کردم تا بتونم کتاب کنکور هام رو بخونم که پر بود از نکات ریز کنکوری که باید بلد میشدی تا بتونی تست ها رو سریع تر بزنی. ( راه واقعا مسخره ای واسه تست زدنه ! )

اگر الان به قبل کنکور برگردم ، کتاب کنکور نمی خرم ، آزمون شرکت نمی کنم و با وسواس درس نمی خونم. همون کتاب درسی رو می خونم ، کلاس هام رو می رم و کنارش تست می زنم. یعنی یه کار اصولی و کلی که میشه تموم کرد و به یه جای درست رسوند. تو وقت اضافه هم میشه بیشتر تمرین کرد نه اینکه بری سراغ بلد شدن نکات کنکوری که هر کدومش واسه یه نوع تست خیلی به خصوصه ! عوض اینکار می شه سرعت عمل و سرعت محاسبات ذهنی رو با تمرین بیشتر کرد.

جسور باش ، باهوش بمون ، تلاش واسه بی نقص بودن رو کنار بذار !
جسور باش ، باهوش بمون ، تلاش واسه بی نقص بودن رو کنار بذار !

راه رهایی از وسواس تمرینه . . . اینکه تمرین کنیم تا ، جایی از کار که دیدیم وقت زیادی می طلبه و به اصل کار لطمه می زنه و نمی ذاره کار به سرانجام برسه ، خیلی راحت رد بشیم . . . در نهایت اگه وقت اضافی آوردیم بریم سراغ جزئیات !
به نظر می رسه کمال گرایی بیش از حد از وسوسه های شیطانه. چرا که باعث میشه کارهامون ناتموم بمونه و پریشون احوال بشیم. آدمی که پریشونه درست نمی تونه تصمیم بگیره !

اینکه به درست تموم کردن کارمون اطمینان نداریم می تونه یه دلیل برای به وجود اومدن وسواس باشه.
و این به توکل ضعیف مون برمی گرده . . . اینکه باور نداریم بعد از تلاش مون خداست که نتیجه رو برامون تعیین می کنه نه تلاش روی چیزای بیخود !

امام صادق عليه السلام در پاسخ به سؤال از وسوسه زياد ـ فرمود: اشكالى ندارد. مى گويى: « لا اله الاّ اللّه ». الكافي : 2/424/1