مدتیه که برای کدنویسی و جلو بردن پروژه هایی که دارم، بیشتر از قبل با ابزارهایی مثل Codex و Claude کار میکنم که قطعا اسمشون به گوشتون خورده و یا خیلی حرفه ای دارید ازش استفاده میکنید که دارید این پست رو میخونید! تجربه من اینه که این ابزارها واقعا میتونن سرعت کار رو بالا ببرن، اما فقط وقتی که بدونیم داریم ازشون چی میخوایم.
برای من Codex بیشتر نقش یک دستیار اجرایی پروژه رو داشته. وقتی ساختار پروژه مشخصه و میدونم دقیقا چه تغییری میخوام، خوب وارد کد میشه و تغییرات رو سریع انجام میده. فرضا برای اضافه کردن یه فیچر جدید و باگ فیکس کردن و یا تمیز کردن از کد نتایج قابل قبولی میده.
Claude برای من بیشتر در مرحله بررسی و تحلیل مفید بوده. وقتی میخوام قبل از پیاده سازی، مسیر کلی رو بررسی کنم، معماری رو سبک سنگین کنم یا چند راه حل مختلف برای یک مسئله ببینم عالیه. البته تو کدنویسی هم خیلی نتایج خوبی ازش گرفتم و تجربه بهم نشون داده کلاد استراکچر پروژه رو خیلی عالی مینویسه و اگر در دام لیمیت های روزانه و هفتگیش بشید، احتمالا کدکس بتونه اون پروژه رو «به خوبی» به اتمام برسونه.
اما نکته مهم اینجاست که هیچ کدوم از این ابزارها معجزه نمیکنن!
اگر پرامت کلی بدیم، خروجی هم کلی میگیریم. چیزی که همین چند روز پیش یکی از همکارانم هم بهش اشاره کرد. مثلا اگر فقط بگیم «یک داشبورد بساز»، احتمالا یک طراحی تکراری با چند کارت، جدول، نمودار و دکمه تحویل دمو تحویل میگیریم که کاربرد خاصی نداره و کلی باید وقت بذاریم و طی دستورات بعدی مشکل رو رفع کنیم و به نتیجه دلخواه برسیم. مخصوصا در طراحی رابط کاربری و فرانت اند، هر دو ابزار معمولا به یک سری الگوهای تکراری میرسن. ظاهر کار شاید در نگاه اول (و خصوصا تو پروژه های اول) برای شما قابل قبول باشه، اما خیلی وقت ها حس خاص و اختصاصی نداره و دیزاین پترن تکراری رو خیلی داخلش مشاهده میکنید.
برای اینکه خروجی پروژه بهتر و دقیقتر بشه، باید دقیق توضیح بدیم پروژه کاربرش چیه و برای چه مخاطبینی قراره در دسترس قرار بگیره، چه سبکی می خوایم، حتی چه چیزهایی نمی خوایم (!) ساختار کد چطور باشه، از چه لایبرری ها و تکنولوژی هایی استفاده بشه و خروجی نهایی باید چه ویژگی هایی داشته باشه. هر چقدر درخواست دقیق تر باشه، نتیجه هم کاربردی تر میشه.
یکی از چیزهایی که در این مدت بیشتر برام روشن شد اینه که برای استفاده درست از این ابزارها، باید حداقل دانش برنامه نویسی داشته باشیم. اگر کسی هیچ درکی از کدنویسی، ساختار پروژه، دیتابیس، فرانت اند، بک اند، امنیت و خطاها نداشته باشه، ممکنه خروجی ابزار رو درست فرض کنه؛ در حالی که شاید فقط ظاهرا کار کنه.
این ابزارها خیلی وقت ها کدی می نویسن که اجرا میشه، اما لزوما بهترین سلوشن خوبی نیست و حتی شاید در پروداکشن و ترافیک بالا بسیار بد عمل کنن! ممکنه ساختار پروژه رو شلوغ کنن، منطق ها رو بی دلیل پخش کنن، کد تکراری بسازن یا بخشی از مسئله رو ساده بگیرن و داشتن دانش اطلاعات حداقلی و یا مناسب در زمینه مهندسی و معماری نرم افزار خیلی مهم خواهد بود.
به نظرم کسی که می خواد با Codex یا Claude پروژه جدی جلو ببره، باید حداقل این چیزها رو بدونه:
ساختار کلی پروژه چطور باید چیده بشه
کد تمیز یعنی چی
کجا باید منطق ها از هم جدا بشن
امنیت پایه چه چیزهایی رو شامل میشه
چطور باید خروجی ابزار رو بررسی و تست کرد
من شخصا Codex رو برای اجرای تغییرات داخل پروژه کاربردی تر دیدم و Claude رو برای تحلیل، بررسی مسیر و فکر کردن به ساختار. اما در هر دو حالت، نتیجه خوب زمانی به دست میاد که کنترل پروژه دست خود شما باشه، نه ابزار!
