بدون مقدمه

روزها گذاراست و انسان بی صبر

دل ها تنگ است و انسان پر از درد

من ها بیچاره است و انسان پر از غم

مشت ها گره است و انسان بی شرم

روز ها گذشتند و من در آتش صبر سوختم

دلم مچاله شد بین سنگ و من درد بارم شد

من ها که گفتم که من بودم بیچاره پر از غم

استخوان شکست و گره وا شد من سوختم