«موزه صندلیها» روایتی فشرده از تاریخ طراحی مدرن است؛ جایی که هر نشیمن فراتر از یک آبجکت کاربردی، به بیانیهای از تفکر طراح تبدیل شده. از آثار Ludwig Mies van der Rohe و Le Corbusier تا Charles Eames و Arne Jacobsen، هر صندلی مثل یک امضا عمل میکند، خلاصهای از جهانبینی، تکنولوژی زمانه و رویکرد طراحی آنها.
در این میان، هر اثر پاسخی است به یک چالش مشخص: حذف پیچیدگی ساختار، دستیابی به راحتی واقعی، صنعتیسازی تولید، یا خلق فرمهایی که پیش از آن ممکن نبودهاند. نتیجه، مجموعهای از نشیمنهاست که نهتنها تاریخ طراحی را شکل دادهاند، بلکه هنوز هم بهعنوان مرجع الهام برای طراحان معاصر عمل میکنند.

این مطلب در ۵ بخش تنظیم شده و شاید در آینده ادامه داشته باشد.

1949
Hans J. Wegner
Carl Hansen & Søn
ترکیب craft + مینیمالیسم
ترکیب مینیمالیسم اسکاندیناوی و صنایعدستی. پشتی Y شکل برای حمایت بهتر و کاهش مصرف متریال طراحی شده است.

1963
Hans J. Wegner
Carl Hansen & Søn
فرم سهپایه مجسمهگونه
1960 / 1967
Verner Panton
Vitra
اولین صندلی پلاستیکی یکپارچه
اولین صندلی یکتکه از پلاستیک قالبگیریشده. فرمی سیال و S-شکل دارد که هم ساختار و هم زیبایی را در یک حجم یکپارچه حل میکند.

2002
Philippe Starck
Kartell
کلاسیک + پلیکربنات شفاف
بازتفسیر صندلی کلاسیک Louis XVI با پلیکربنات شفاف. ترکیب تاریخ + تکنولوژی تزریق پلاستیک.

2010
Philippe Starck
Kartell
ترکیب سه صندلی کلاسیک در یک فرم

1952
Harry Bertoia
Knoll
ساختار شبکهای فلزی

1950
Charles & Ray Eames
Herman Miller / Vitra
پلاستیک قالبی + پایه Eiffel

1934
Gerrit Rietveld
Cassina
مینیمالیسم ساختاری بدون پایه سنتی

1918
Gerrit Rietveld
Cassina
بیان De Stijl در مبلمان
1966
Jens Risom
Knoll
مینیمالیسم گرم اسکاندیناوی