موزه صندلی‌ها - قسمت پنجم

«موزه صندلی‌ها» روایتی فشرده از تاریخ طراحی مدرن است؛ جایی که هر نشیمن فراتر از یک آبجکت کاربردی، به بیانیه‌ای از تفکر طراح تبدیل شده. از آثار Ludwig Mies van der Rohe و Le Corbusier تا Charles Eames و Arne Jacobsen، هر صندلی مثل یک امضا عمل می‌کند، خلاصه‌ای از جهان‌بینی، تکنولوژی زمانه و رویکرد طراحی آن‌ها.

در این میان، هر اثر پاسخی است به یک چالش مشخص: حذف پیچیدگی ساختار، دستیابی به راحتی واقعی، صنعتی‌سازی تولید، یا خلق فرم‌هایی که پیش از آن ممکن نبوده‌اند. نتیجه، مجموعه‌ای از نشیمن‌هاست که نه‌تنها تاریخ طراحی را شکل داده‌اند، بلکه هنوز هم به‌عنوان مرجع الهام برای طراحان معاصر عمل می‌کنند.

این مطلب در ۵ بخش تنظیم شده و شاید در آینده ادامه داشته باشد.

۴۰. Ribbon Chair

• 1966

• Pierre Paulin

• Artifort

• فرم نرم و پیوسته

۴۱. Tongue Chair

• 1967

• Pierre Paulin

• Artifort

• فرم ارگانیک و playful

۴۲. Globe Chair

• 1960s

• Eero Aarnio

• Adelta

• فرم کروی futurist

۴۳. Karuselli Chair

• 1964

• Yrjö Kukkapuro

• Haimi

• ارگونومی پیشرفته

۴۴. Sacco Bean Bag

• 1968

• Piero Gatti

• Zanotta

• فرم آزاد و انعطاف‌پذیر

۴۵. Hill House Chair

• 1902

• Charles Rennie Mackintosh

• Cassina

• فرم عمودی نمادین

۴۶. Standard Chair

• 1934

• Jean Prouvé

• Vitra

• مهندسی سازه‌ای در مبلمان

۴۷. Plywood Group Chairs

• 1946

• Charles & Ray Eames

• Herman Miller

• خانواده طراحی مدولار

۴۸. Spun Chair

• 2007

• Thomas Heatherwick

• Magis

• صندلی چرخان تک‌فرمی

۴۹. Chair One

• 2003

• Konstantin Grcic

• Magis

• ساختار هندسی triangulated

۵۰. Nemo Chair

• 2010

• Fabio Novembre

• Driade

• صندلی به‌مثابه مجسمه صورت انسان