ویرگول
ورودثبت نام
علیرضا پورعابدین
علیرضا پورعابدینمن در این گوشه خودساخته‌ام؛ نون و ماستی دارم. روزگارم بد نیست. فعلا در حوزه مارکتینگ کار می‌کنم
علیرضا پورعابدین
علیرضا پورعابدین
خواندن ۲ دقیقه·۱ ماه پیش

چه شد که نه سورپرایز دوست دارم؛ نه تبریک؟!

از بیست سالگی، هر سال ده روز قبل سالگرد تولدم، پیام و تماس‌های تبریک تولد شروع می‌شد. من هم خیلی لذت می‌بردم از این توجه و محبتی که از آدم‌ها می‌دیدم. از یک هفته قبل تا یک هفته بعد از تاریخ اصلی، مراسمات سورپرایز با کیک تولد در محیط‌های مختلف کاری و دوستانه و خانوادگی اجرا می‌شد. بصورتی که در بعضی سال‌ها بین ۶ تا ۱۰ سورپرایز تولد با کیک و کادو برایم گرفته می‌شد.

#37_14041001
#37_14041001

از خدا که پنهون نیست؛ از شما چه پنهون، خیلی حال می‌کردم. احساس غرور و خواستنی بودن می‌کردم. اصلا خودم باعث شده بودم که همه حواسشون به روز تولدم باشه. روز اصلی هم، خودم برای خودم تولد می‌گرفتم و رفقام رو دور هم جمع می‌کردم.

اما خب، یه جایی از زندگیم، دیده ام که این تبریک‌ها و سورپرایزها، برای من مثل بیسکوییتی شده که من رو داره سیر می‌کنه و دیگه برای ناهار اصل کاری زندگیم، وقت و اولویت ندارم.

یک جایی از خودم پرسیدم؟ این آدم‌هایی که توی لینکدین و اینستاگرام و تلگرام و پیامک و تماس تلفنی دارن بهم تبریک تولد می‌گن، واقعا با من صمیمی‌اند؟

واقعا از همزیستی با من لذت می‌برند؟

واقعا اگه جایی کمکی بخوام، به دادم می‌رسند؟

راستش رو بخواید، جواب این سوال‌ها خیلی انرژی بخش و جذاب نبود. و من رو به فکر عمیقی فرو برد.

به جای تبریک و سورپرایز و کادو تولد، چه چیزی دوست دارم؟

جواب این سوال برای من ساده است. من دوست دارم آدم‌ها به جای تبریک تولد و کیک و کادو و سورپرایز، با هم سفر بروند، خوشگذرانی کنند، مهمانی بروند، از هم در غم و شادی حمایت کنند و همراه و پا به رکاب هم باشند.

برای همین است که سال‌ها است که برای تولد کسانی که دوستشان دارم، اقدام خاصی نمی‌کنم. واقعیتش تاریخ تولد دقیق تک تکشان را حفظم، اما نه تبریک می‌گم نه کادو می‌خرم نه سورپرایز می‌کنم.

در عوض سعی می‌کنم، دوستشون داشته باشم. بزم شادی و دورهمی جمعی جور کنم و کنار هم خوش بگذرونیم.

در عوض سعی می‌کنم توی مسیر شغلی و سختی‌های اقتصادی و روانی، کاری کنم که پشتشون به بودنم گرم باشه.

از وقت گذاشتن تا دلسوزی کردن تا مایه گذاشتن پول و اعتبار و تجربه، چیزهایی هستش که فکر می‌کنم باعث دلگرمی آدم‌ها می‌شه.

راستش حالم از اون‌هایی که تبریک تولد و کادو و کیک و سورپرایز می‌کنند اما اگه بهشون بگی بیا با هم دو تایی بریم پیاده روی و با هم بگو بخند کنیم صد تا دلیل برای نیومدن دارند.

راستش برام خیلی مهمه که با کیا می‌تونم برم سفر و تو کل مسیر حرفی برای گفتن و حالی برای خندیدن با هم داریم اما خیلی مهم نیست که طرف تولدم رو توی تلگرام یا زیر پست اینستاگرام تبریک گفته یا نه



مسیر شغلیکیک تولدتبریک تولد
۲
۰
علیرضا پورعابدین
علیرضا پورعابدین
من در این گوشه خودساخته‌ام؛ نون و ماستی دارم. روزگارم بد نیست. فعلا در حوزه مارکتینگ کار می‌کنم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید