حس میکنم هرچی جلوتر میریم، بیشتر جای محتوای سطحی و عمیق عوض میشه.
سینما، تلویزیون، موسیقی، شعر، آموزش و... همگی در ظاهری موجه اما باطنی پوچ عرضه میشن و مردم هم با اشتیاق، این ابتذال رو میبلعن.
انگار افراد تاثیرگذار تاریخ و آثارشون زیر موج محتوای بیارزش دفن شدن.
وقتی سطح انتظارات و علایق اینقدر سقوط کرده، چه انگیزهای برای خلق و اشتراک ایدهها باقی میمونه؟
شاید وقتشه مسیر خودمون رو جدا کنیم...
// چهار از شش
