چگونه رویدادهای آبکی را قبل از ثبت‌نام تشخیص دهیم؟

هوای سالن دم کرده بود حتی یک تهویه یا پنجره هم نداشت. با نگاهی به افراد نشسته در ردیف خودم که دفترچه به دست منتظر یک نکته بودند تا حداقل یک صفحه‌ای را که بالای آن تاریخ نوشته‌اند را پر کنند، مطمئن شدم که اینجا نشستن وقت تلف کردن است. بیسکوئیت را باز کردم و با رعایت تناسب بین آبمیوه تکدانه و بیسکوئیت توانستم همزمان تمامشان کنم. از سالن بیرون رفتم و خداحافظ به سوی خانه. این آخرین رویداد آبکی بود که در آن شرکت کردم.

یک رویداد آبکی یعنی شما با ذوق و شوق در یک کارگاه، دوره، کنفرانس، سمینار، همایش و هر اسم دیگری که روی آن بگذارند ثبت‌نام می‌کنید حتی امکان دارد کیلومترها راه را طی کنید یا مرخصی بگیرید اما بعد از رویداد از خود می‌پرسید این به چه درد من خورد؟

توجه کنید که در اکثر موارد بعد از رویداد این سوال را از خود می‌پرسید چون بیشتر وقت‌ها وقتی داخل سالن هستید خوش می‌گذرد. خنده و شوخی، موسیقی، مجری باحال، القاب زیبا و ...

پول که دوباره به دست می‌آید اما اگر برای زمان خود ارزش قائل هستید این چند نکته را بخوانید تا غرق در رویدادهای آبکی نشوید. وقت و انرژی را که صرف حضور در این رویدادها می‌کنید، اگر در یوتیوب به دنبال منابع آموزشی صرف کنید ده برابر سود می‌کنید. (البته اگر هدف از حضور کسب دانش و پیشرفت باشد)

۱. اسم دهن پر کن

سمپوزیم مدیریت کلان و آینده تجارت مبتنی بر بلاک‌چین! دوره جامع سرمایه‌گذاری، کارگاه فوق‌تخصصی دیجیتال مارکتینگ. این اسم‌ها به تنهایی ثابت نمی‌کنند که رویداد آبکی است اما وقتی دیگر مواردی که در ادامه می‌خوانید را در کنار اسامی دهن‌پر کن مشاهده کردید، شک خود را به اطمینان تبدیل کنید.

وقتی قرار است در یک کارگاه ۳ ساعته یک فرد فرضاً با تجربه، اصول و مبانی موضوعی را توضیح بدهد، چه اصراری دارند نام آن را دوره فوق‌تخصصی فلان بگذارند؟ اکثر موضوعاتی که در این به اصطلاح رویداد‌ها آموزش داده می‌شود، موضوعاتی گسترده هستند و در بهترین حالت ۱۰ جلسه سه ساعته زمان نیاز دارند اما ادعا می‌کنند جامع و کامل است.

۲. چهره‌های صندلی پر کن

برخی چهره‌های شناخته شده هستند که مهمان ثابت همه رویداد‌ها شده‌اند. فرقی نمی‌کند این رویداد درباره خوداشتغالی با پرورش زالو باشد یا همایش هکرهای کلاه سفید مثلاً.

وقتی رویدادی مجبور است برای پر کردن صندلی‌ها از این چهره‌ها استفاده کند، باید به کیفیت آموزش یا ارائه‌ها شک کرد.

۳. سالن بزرگ‌تر چرندیات بیشتر

نمی‌دانم برای شما پیش آمده است یا نه، با رویدادی مواجه شده‌اید که محل برگزاری آن مشخص نیست و وقتی از برگزار کننده پرسیده‌اید، جواب می‌دهند به زودی اعلام می‌شود. آن‌ها منتظرند تا تعداد ثبت‌نامی را ببینند و هرچه بیشتر شد سالن بزرگتری رزرو کنند.

در یک رویداد تخصصی که سالنی ۵۰۰ نفری را پر کرده‌اند، نمی‌توان انتظار داشت تخصصی صحبت شود. تعامل و پرسش و پاسخ را که کلاً فراموش کنید.

۴. سرتیفیکت می‌دهیم

این عبارت را در گوگل سرچ کنید «certificate template» و چند قالب خوشگل پیدا کنید. با فتوشاپ یا با کمی زحمت بیشتر از ایلاستریتر استفاده کنید تا نام و مشخصات به علاوه یک توضیح زیبای انگلیسی وارد قالب کنید. فایل را ببرید گلاسه چاپ کنید و برای مهر هم یا کمی خرج کنید سفارش مهر دهید یا با کمی ابتکار از سیب‌زمینی استفاده کنید.

باور نمی‌کنید اما بالای ۸۰ درصد گواهی یا مدارک صادر شده در رویداد‌های کنفرانس‌ها تا دورهمی‌ها ارزش بالاتری از برگه‌ای که خودتان چاپ کنید ندارند.

۵. ما برگزار کننده‌ایم

برگزاری رویداد یک تجارت پر سود است. هیچ اشکالی هم ندارد عده‌ای از این راه درآمد دارند، مشکل این است که بعضی برگزار کننده‌ها محدودیتی در حوزه تخصصی خود ندارند. برای مثال، برگزار کننده‌ای که رویداد‌های مدیریت و کسب و کار را اجرا می‌کند، هر از گاهی دوره زبان فرانسه هم برگزار می‌کند. برگزار کننده‌هایی که هیچ محدوده کار مشخصی ندارند، به مرور زمان به کیفیت هم اهمیتی نمی‌دهند و فقط درآمد اهمیت پیدا می‌کند.

۶. کلیات و بدیهیات

یک پدیده متداول در رویداد‌های آبکی، مانور دادن روی کلیات و بدیهیات است. یعنی پوستر و توضیحات رویداد را پر کرده‌اند با «تمام» نیازهای بازار و وقتی هم که در رویداد حاضر می‌شوید، سخنران‌ها فقط از کلیات هر موضوع چند جمله می‌گویند و رد می‌شوند. بهانه تکراریشان هم کمبود وقت است.

۷. متخصص‌ نماها (Armchair Expert)

تا دلتان بخواهد متخصص نما داریم. افرادی که کوچکترین تجربه واقعی ندارند اما با خواندن دو کتاب و استفاده از تخیلات خود، به درجات بالای عرفان رسیده‌اند. به خودشان دکتر می‌گویند و خوب بلدند حرف بزنند. ایلان ماسک از نظر سخنرانی در مقابل این افراد عددی نیست.

با کمی جستجو در اینترنت و شبکه‌های اجتماعی می‌توان فهمید چه تجربیات واقعی دارد یا چه کارهایی را با موفقیت اجرا کرده‌اند.

۸. یک بار مصرف‌ها

رویداد‌هایی که چندین سال پشت سرهم اجرا شده‌اند و هر سال هم بر کیفیتشان افزوده می‌شود، بدون شک آبکی نیستند اما به رویدادی که ناگهانی وارد عرصه می‌شود و با تبلیغات سنگین می‌خواهد بیشترین شرکت کننده را جمع کنید، باید شک کرد.

۹. بلیط گران‌تر، احتمالاً چرندتر

من در دو سال گذشته هر رویداد خوبی که در خاطرم مانده است و حرف‌های خوبی در آن گفته شد، هزینه ثبت‌ نامش کمتر از ۱۰۰ هزار تومان بود و حتی یک مورد ۲۰ هزار تومان. البته منظور این نیست که هرچه ارزان‌تر باشد بهتر است، رویداد‌ها و آموزش‌های با جمعیت کم، بدون سالن‌های همایش و بدون تبلیغات سنگین، همیشه کیفیت بهتری حداقل برای من داشته‌اند.

خیلی دوست داشتم این لیست ۱۰ موردی باشد اما به ۱۰ نرسید.

رویدادهای خوب زیادی هم هستند که مجبور می‌شوند برای سر بلند کردن در این بازار پر رقابت از همین راهکارها استفاده کنند. توصیه من به برگزار کننده‌های رویداد این است که همیشه کیفیت را مد نظر قرار دهید؛ مطمئن باشید شرکت کننده‌ها خودشان از شما خواهش می‌کنند تا رویداد را تکرار کنید.