بر کس مپسند آنچه تو را نیست پسند!

یه ویژگی‌هایی هست که شاید بین بیشتر آدم‌های روی زمین مشترکه. یکی از اون ویژگی‌ها تلاش‌های بی‌وقفه ما برای توجیه کارهایی هست که انجام میدیم. خیلی مصمم و قدرتمند از کرده‌ی خودمون دفاع می‌کنیم و به نظرمون میاد هیچ جای تردیدی برای قبول اون وجود نداره. این رفتار یه مشابه برعکسی هم داره و اون در مورد دیگرانه. طرف مقابل کاری انجام داده که به نظر ما در حدی فاجعه‌باره که حتی می‌تونه به عنوان گناه هشتم کبیره ازش اسم برد.

مهم‌ترین دلیل این دو رفتار اینه که ما دنیا رو از چشمان خودمون می‌بینیم. ما هیچ‌وقت خودمون رو به جای طرف مقابل نمیزاریم و تلاشی برای درک احساسات اون نداریم. همین میشه که تو دنیای تک نفره‌ی خودمون قهرمان بی‌خطایی میشیم که سعی می‌کنیم تو تمام اتفاقات و پدیده‌ها برنده و حق به جانب ظاهر بشیم.

من برای حل این مشکل با خودم یه قراری گذاشتم. همیشه برای قضاوت سعی کردم از کالبد خودم بیرون بیام و دنیا رو از چشم طرف مقابلم ببینم. وقتی کاری انجام دادم با خودم فکر کردم اگر طرف مقابلم این کار رو انجام می‌داد، آیا برای من پذیرفتنی بود و می‌تونستم باهاش کنار بیام؟! اگر جوابم به این سوال منفی بود، یه پیامی تو ذهنم پخش می‌شد که "من اشتباه کردم!".

همین طور برای دیگران هم تلاش کردم به جای چشمای خودم، برای چند لحظه هم که شده چشماشو قرض بگیرم و ببینم اون شرایط رو چه شکلی دیده. خیلی وقت‌ها می‌دیدم من هم اگر جای اون بودم چاره‌ی دیگه‌ای نداشتم. گاهی می‌دیدم حتی شاید خودم هم در گذشته این خطا رو مرتکب شدم و بعضی وقتا اگه با خودم رو راست باشم می‌دیدم اتفاق پیش اومده در ادامه‌ی اشتباهی از سمت خودم بوده.

این طوری شد که تو ارتباطم با اطرافیان به یه قانون رسیدم:

کاری رو انجام بده که اگه طرف مقابلت هم انجام داد شاکی نشی و کاری رو که تاب تحملش رو برای طرف مقابلت نداری، خودت انجام نده!

این قانون اینقدر خوب و جامع است که جای هزاران باید و نباید رو می‌تونه بگیره. مثلا رفتار من با همکاران مرد تا حدی قابل قبوله که اگه طرف مقابلم با همکاران خانم به شکل مشابهی رفتار کنه باعث ناراحتی من نشه. یا مثلا اگه فکر می‌کنم دروغ‌ها یا راست نگفتن‌های مصلحتی گاهی لازمه، باید این رو برای طرف مقابلم هم بپذیرم.

قاعده طلایی
قاعده طلایی

به دنبال اصل ضرب المثل معروف این قانون می‌گشتم که به شکل تصادفی متوجه شدم قانونی که سال‌هاست بر اساس اون زندگی می‌کنم یک قانون معروف و جهانیه که به اسم "قاعده طلایی" شناخته شده و نکته جالبش این جمله است:

این قاعده از دیرباز در فرهنگ‌های مختلف جهان به شکل‌های مختلف بیان شده، و در تمامی ادیان مورد تأیید است؛ و این نشان‌دهنده آن است که گویا این قاعده به طور فطری و ذاتی درطبیعت انسان و نظام درونی تصمیم‌گیرنده اخلاقی بشر وجود دارد.

پی‌نوشت اول: توصیه می‌کنم اگر فرصت دارید حتما توضیحات کامل قاعده طلایی رو در ویکیپدیا مطالعه کنید. به خصوص بخش قاعده طلایی چه چیز هست، چه چیز نیست؟ که کاملا مصادیق قانون رو توضیح داده.

پی‌نوشت دوم: این دومین نوشته از #چالش_وبلاگ‌نویسی است و همچنان شما رو دعوت می‌کنم تو این سی روز با من همراه باشید.