تا به حال شده وسط شلوغیها و دویدنهای بیپایان زندگی مدرن، دلتان بخواهد برای دو ساعت هم که شده زمان را متوقف کنید، یک فنجان چای گرم بنوشید و به آرامش محض خیره شوید؟ فیلم «خواهران کوچک ما» (Our Little Sister) محصول سال ۲۰۱۵ کشور ژاپن، دقیقاً همان پناهگاهی است که به آن نیاز دارید.
هیروکازو کورئیدا، کارگردان برنده نخل طلای کن، در این فیلم اثری خلق کرده که نه با تکیه بر درامهای اغراقشده، بلکه با تکیه بر جادویِ سادگی، شما را شیفتهی خود میکند.
برشی از داستان؛ پیوند دوباره یک خانواده از دل یک فقدان
داستان فیلم درباره سه خواهر بیستوچند ساله به نامهای ساچی, یوشینو و چیکا است که در خانه قدیمی و بااصالت مادربزرگشان در شهر ساحلی و بارانی کاماکورا زندگی میکنند. پدر آنها سالها پیش، پس از یک خیانت، خانواده را رها کرده و زندگی جدیدی تشکیل داده بود؛ به همین دلیل، خواهرها تصویر مبهم و تا حدی تلخ از او در ذهن دارند.
فیلم با انتشار خبر درگذشت این پدر آغاز میشود. سه خواهر برای ادای احترام به مراسم تدفین او میروند و در آنجا با خواهر ناتنی ۱۵ ساله خود، «سوزو»، ملاقات میکنند. سوزو دختری مهربان، مستقل اما به شدت تنهاست که پس از مرگ پدر، عملاً هیچ پناهی ندارد. در لحظه خداحافظی بر روی ریل قطار، «ساچی» (خواهر بزرگتر) تصمیمی ناگهانی و شجاعانه میگیرد و از سوزو دعوت میکند تا با آنها زندگی کند. سوزو میپذیرد و حالا، این چهار خواهر باید زیر یک سقف، معنای جدیدی از خانواده و بخشش را کشف کنند.
معجزه سینمای شفابخش (Iyashikei)؛ هنر دیدن زیبایی در روزمرگیها
در ژاپن ژانری به نام «ایاشیکی» (Iyashikei) وجود دارد که هدف آن شفا دادن روح مخاطب و ایجاد حس آرامش است. فیلم Our Little Sister (که اقتباسی وفادارانه از مانگای تحسینشده Umimachi Diary است) یکی از بهترین نمونههای این ژانر در سینماست. در این فیلم خبری از نقشهای منفی، فجایع ناگهانی، یا دیالوگهای پر سر و صدا نیست. دوربین کورئیدا با صبوری روی جزئیات کوچک اما به شدت حیاتی زندگی تمرکز میکند:
آشپزیهای دستهجمعی و طعم بینظیر نان توست با ماهی کوچک.
رسم خانوادگی درست کردن ترشی آلو که نسل به نسل از مادربزرگ به آنها رسیده است.
دوچرخهسواری زیر تونلی از شکوفههای صورتی گیلاس در فصل بهار.
فیلم به ما یادآوری میکند که زندگی دقیقاً همین لحظات به ظاهر ساده است که به راحتی از کنارشان عبور میکنیم.
کالبدشکافی یک تم عمیق: چطور با گذشته آشتی کنیم؟
بزرگترین برگ برنده فیلم، نحوه برخورد آن با مفاهیمی چون «سوگ» و «بخشش» است. حضور سوزو در آن خانه، عملاً یادآور خیانت پدر و فروپاشی خانواده اولیه آنهاست. اما کورئیدا با ظرافتی بینظیر نشان میدهد که چطور این دختر نوجوان به جای اینکه نمک روی زخمهای قدیمی باشد، به مرهمی برای آنها تبدیل میشود. خواهران بزرگتر متوجه میشوند که سوزو هیچ گناهی در اشتباهات والدینش نداشته و او نیز به اندازهی آنها آسیبدیده است. فرآیند پذیرش سوزو، در واقع فرآیندِ آشتی کردن این سه خواهر با خاطرهی پدرشان و بخشیدن گذشته است.
چرا این فیلم یک شاهکار ماندگار است؟ این اثر نامزد جایزه نخل طلای جشنواره کن شد. بازی هر چهار بازیگر زن فیلم (بهویژه هاروکا آیاسه و سوزو هیروسه) آنقدر طبیعی و ملموس است که بعد از نیم ساعت، حس میکنید سالهاست آنها را میشناسید. ارتباط میان آنها فاقد هرگونه جلوهگری سینمایی است و همین موضوع، فیلم را به شدت باورپذیر میکند.
سخن پایانی برای مخاطبان وبلاگ
فیلم Our Little Sister مثل یک فنجان چای گرم در یک عصر بارانی یا تماشای غروب آفتاب در کنار ساحل است. این فیلم به شعور و احساس مخاطب احترام میگذارد و به او یادآوری میکند که حتی از دل تلخترین اتفاقات زندگی (مثل مرگ و جدایی) هم میتوان زیبایی، همبستگی و عشق را بیرون کشید. اگر ذهنتان لبریز از سینمای پر سر و صدا و خشن امروزی است، این فیلم یک نگاه تاز است.
