شاید از خودت بپرسی که آیا میشود به تماشای یک نمایش نشست، وقتی میدانیم که بازیگرانش دروغگوها هستند؟ آیا میتوان، به بلاگرها و کسانی که در فضای مجازی تعداد مخاطبین زیادی دارند اعتماد کرد؟ به محصولاتشان چطور؟
در این مدت که اینترنت به کلی دچار اختلال بود و امکان دسترسی به هوش مصنوعیهای زبانی مثل چتجیپیتی و کوپایلوت نداشتم، سری به نشانشدههای کروم زدم و سعی کردم از تمام آن پلتفرمهای گذشته که روزی با خوشحالی نشان کرده بودم تا بعدا به درستی تستشان کنم، استفاده کنم. اما نتیجهی خوبی به همراه نداشت و فهمیدم که باور بر کلام خیلی از آدمها اشتباه است.
در یک سال گذشته احتمالا خیلی درباره هوشمصنوعیهای مختلف شنیده باشید. از پیشرفتشان و کارهای خارقالعادهای که من نمیتوانم برایتان انجام دهم هم زیاد شنیدهاید. در این میان، علاوه بر تمام محصولات اصلی هوش مصنوعی که تولیدکنندههای عالی متن، تصویر و ویدیو بودند، محصولات جانبی زیادی هم رشد کردند. دستیارهای هوش مصنوعی و ...
اما یکی از این محصولات جانبی، بسیار جذاب به نظر میرسید. پکیج هوشمصنوعیهای فارسی و امکان استفاده از آنها بدون فیلترینگ. نکته جذاب درباره این پلتفرمها این بود که نیازی به اتصال تحریمشکنهایی آیپی نبود. و این یعنی علاوه بر سرعت دسترسی بهتر، مصرف کمتر اینترنت. در بین همه این پلتفرمها، یکی از آنها به واسطه صدای بلند صاحبانش، زودتر برای مردم جا افتاد.
ChatQt که پلتفرم ساخته بین برادران نشاط(معروفتره: امیرپارسا نشاط) است، یک پلتفرم همبستری هوش مصنوعیهای متفاوت در یک جا است. بستری که با شارژ کردن کیف پول خودت، میتوانستی بلیط این صحنه نمایش را بخری. بلیطی که در اصل با صدای دسترسی به هوش مصنوعی بدون فیلترینگ به تو فروخته میشد ولی پشت پرده اتفاقات دیگری در حال رخ دادن بود که گویا هنوز صدایی از آن به جایی نشت نکرده است. چتکیوتی که برای من مصداق بارز یک محصول خوب بود، به واسطه اتفاقی که در آن مشاهده کردم، مثل خیلی از پلتفرمهای دروغین دیگر در این مدت، از لیست استفاده کردن خارج شد.
پلتفرمی که فکر میکردم جایگاه خوبی برای اتصال رایگان به دنیای هوش مصنوعی بود، الان برایم مثل یک نمایش دروغین است. نمایشی که اعتمادی به بازیگرانش ندارم، چون میدانم دیالوگهای دورغین به زبان میآورند.
