ساعت داره به نیمه شب نزدیک میشه و من با اینکه به استادم گفته بودم بهم یاد اوری نکنه نوت انشبمو بنویسم داشت یادم میرفت که امشب باید نوت بنویسم و این خیلی خجالت اوره
امروز حسای جدیدیو تجربه کردم
پیش امد های جدیذی نبودن بلکه حسی که اون لحظه داشتم برام جدید بود
مثل این حس که چقدر کلاس طراحی سایت هر دقیقش برام لذت بخش میگذره یا اینکه چقدر وقت گذروندن با تارا روزو برام قشنگتر میکنه
به برادرم نگاه میکنم و به این فکر میکنم ی ماه دیگه وقتی تو این خونه نباشم و برم دانشگاه کی قراره به مامان بابا اصرار کنه بزارن کارایی که دلش میخوادو انجام بده
من قراره این خونه رو ترک کنم و نمیدونم افرادی که روزشون با من یجور دیگه میگذشت قراره چجوری روزشونو ادامه بدن؟بی تفاوت؟نمیدونم.
