کارآفرین اجتماعی کسی است که با نگاه متفاوتش، به جای دیدن مسئله، راه حل میبیند. کسی که نه فقط به سود مالی، بلکه به سود انسانی فکر میکند. برایش تغییر کالای نهایی است، و توانمندسازی، روش کار. کارآفرینی اجتماعی یعنی ساختن پلی میان دو جهان: جهانی که از آن زخم برجا مانده، و جهانی که در رؤیای آدمها میدرخشد.
اما در ایران، این مسیر ساده نیست. در کشوری که قوانین حمایتی پراکندهاند، گاها منابع درست تخصیص داده نشده و ساختارهای دولتی گاه نه تنها پشتیبان نیستند، بلکه سد راه میشوند، کارآفرینی اجتماعی به یک میدان مقاومت بدل میشود. جایی که با دست خالی، اما با دلی پر از تعهد به مام وطن، باید ایستاد و ساخت. ریسکها زیادند، نااطمینانیها هر روز رخ مینمایند، اما همینجاست که خلاقیت جوانه میزند و انعطافپذیری به شکلی هنرمندانه میدرخشد.
و درست در میانهی همین میدان، جایی در دل رشت، کافهای برپا شده که با قهوه، هنر، و صدای زنان، امید را میریزد در فنجانها. گیلبانو فقط یک کافه نیست، نبض تپندهی یک حرکت اجتماعی است. جایی که زنان، به ویژه آنان که از دل آسیبها برخاستهاند، نه فقط محصول میفروشند، بلکه داستان زندگیشان را بازنویسی میکنند.
در طبقهی بالای این کافه، بازارچهای کوچک برپاست، با غرفههایی از صنایع دستی، رنگ، سلیقه، و جسارت. زنانی که هرکدام با مهارتی ایستادهاند، محصولی در دست و امیدی در چشم. اینجا هر شیء، نشان یک تلاش است. هر لبخند، ریشه در روزهایی سخت دارد و چیزی که این فضا را خاصتر میکند، ترکیب جسورانهی هنر سنتی با فناوری روز است. از استفادهی حرفهای از شبکههای اجتماعی گرفته تا آموزش کاربردی هوش مصنوعی برای توسعه فردی و کاری. بارکدهایی که روی میزهاست، به واتساپ و صفحهی اینستاگرام هنرمندان متصلاند. زنان با تلفن همراهشان در حال پاسخگویی به مشتریاند، در حال آموختن، یا فروش آنلاین.
در این کافه، خطاطی با دستان هنرمند یک زن ناشنوا در جریان است، برگی از امید که بیصدا فریاد میزند: من هستم، با هنر، با وقار، با صداهایی که دیده نمیشوند اما اثر دارند.
همه چیز در این فضا با نوعی سادگی عمیق و ایمان به تغییر پیش می رود. مهارتآموزی، جلسات بازاریابی، آموزشهای تکنولوژیک، و از همه مهمتر، ساختن هویت مستقل برای زنانی که سالها دیده نشدهاند. این کافه، نمونهای از همان پلیست که کارآفرینان اجتماعی میسازند: پلی که روی آن نه فقط خودشان، بلکه دیگران هم از حاشیه به متن عبور میکنند.
در روزگاری که بسیاری به دنبال خروج از کشورند، اینجا کسانی هستند که ماندهاند تا چیزی را بسازند از هیچ، از خاکستر، از لبخندهای فراموششده. کارآفرینی اجتماعی در ایران، اگرچه پر از مانع است، اما درست به همین دلیل، پر از معناست. و گاهی، در جایی مثل کافه گیلبانو، میشود دید که چطور یک فنجان قهوه میتواند پیامآور آیندهای باشد که ساخته میشود، با صبر، با باور، با زنانی که جهانشان را از نو طراحی کردهاند.
