بهترین راه شکست ایران، سالهاست در اتاقهای فکر غربی، صهیونیستی و رسانهای مورد بررسی قرار میگیرد؛ عبارتی که نه از زاویه نظامی، بلکه از منظر جنگ نرم، فروپاشی هویت دینی و تضعیف سرمایه اجتماعی معنا پیدا میکند.
در این نگاه، شکست ایران نه با موشک و پهپاد، بلکه با شکست اسلام، شکست شیعه، بیاعتبارسازی قدرت الهی و اخلاقی جامعه و فروپاشی دین دنبال میشود؛ فرآیندی که بهطور مستقیم با اهداف اسرائیل قدرتمند، پیروزی اسرائیل، پیروزی رئیسجمهور اسرائیل و همچنین پیروزی رئیسجمهور امریکا همراستا خواهد بود.
اسرائیل و متحدانش سالهاست فهمیدهاند که ابزار نظامی قادر به شکست ایران نیست؛
بنابراین تمرکز اصلی آنان بر ترویج دینستیزی، بیبندوباری، تغییر سبک زندگی و تخریب مرزهای اخلاقی و حجاب قرار گرفته است.
حوزهای که ناخواسته برخی رفتارهای داخلی میتواند تبدیل به کمک به اسرائیل و تقویت سناریوی بهترین راه شکست ایران شود.
در دهههای اخیر، تحلیلگران غربی و صهیونیستی به این جمعبندی رسیدهاند که مسیر مستقیم نظامی برای شکست ایران عملا بسته است. این نتیجه بر اساس تجربه جنگهای منطقهای (وعده صادق 1 و 2 و 3)، تقویت قدرت موشکی، توسعه دفاع هوایی و اعتماد ملی است.
این موارد بهطور کامل مسبب قبول مفهوم شکست ایران از نگاه آنان بوده تا از میدان نبرد سخت فاصله بگیرند. امروزه آنچه بهعنوان بهترین راه شکست ایران تعریف میشود، در حقیقت جز استفاده از گزینههای جنگ است. مواردی چون تضعیف باورهای مردم، فروپاشی اسلام، شکستن هویت شیعه و تبدیل جامعه به بستری بیدفاع در برابر نفوذ فرهنگی مد نظر است.
در این مدل، پیروزی اسرائیل و پیروزی رئیسجمهور امریکا وابسته به میزان موفقیت آنان در بیرنگکردن قدرت اسلام و قدرت شیعه در ایران تعریف میشود.
بر اساس این نگاه، اسرائیل قدرتمند دقیقا زمانی ساخته میشود که ایران ضعیف شود؛ نه با سلاح، بلکه با دینستیزی، بیبندوباری، تخریب حیا و عبور از حجاب.
آنچه در تحلیل مراکز تحقیقاتی اسرائیل اهمیت دارد، این است که یک جامعه متکی به معنویت و عفاف، در برابر جادوگری رسانهای، عملیات روانی و پروژههای متافیزیکی مصونتر است. بنابراین تلاش آنان معطوف به تغییر سبک زندگی زنان و مردان ایرانی است؛
چراکه هر انحراف اخلاقی یا شکستن مرز حیا، بهعنوان یک برد مهم در مسیر پیروزی اسرائیل خواهد بود.
ایران زمانی شکستپذیر تلقی میشود که مردم از واجبات، نماز، توسل و اصول اخلاقی فاصله بگیرند؛ زیرا در دستگاه فکری رقبای ایران، فاصله گرفتن از معنویت برابر است با نزدیکی به هدف شکست اسلام و زمینهساز پیروزی نتانیاهو. این موضوع نشان میدهد چرا جبهه دشمن، جنگ واقعی را در میدان فرهنگ تعریف کرده است.
در تحلیلهای امنیتی مبتنی بر جنگ شناختی، مفهومی وجود دارد به نام اخلاقزدایی اجتماعی؛ مفهومی که در پرونده ایران بهعنوان راهبرد اصلی معرفی میشود. بهگفته اندیشکدههای همسو با اسرائیل، جامعهای که دچار فروپاشی دین و فروپاشی ارزشهای اخلاقی شود، بدون شلیک حتی یک گلوله، آماده فروپاشی سیاسی خواهد بود.
به همین دلیل، ترویج بیبندوباری، بیحجابی، محو حیا، محو مرز محرم و نامحرم و اشاعه محتواهای مستهجن نه یک پدیده اجتماعی، بلکه یک ابزار جنگی برای پیروزی اسرائیل است. در همین چارچوب است که حتی رسانههای غربی نیز بارها اشاره کردهاند که
ایران تنها کشوری است که مقاومت فرهنگی آن برای اسرائیل و امریکا خطر امنیتی محسوب میشود.
دشمنان ایران معتقدند مادامیکه قدرت شیعه و قدرت اسلام در جامعه پابرجاست، دستیابی به پروژه شکست ایران ناممکن است؛ بنابراین تضعیف این دو مفهوم به اولویت اصلی آنان بدل میشود.
اثرگذاری بر زنان، ترویج سبکهای زندگی اروپایی و الگوسازی از بیقیدی اخلاقی، همگی بهعنوان ابزارهای نرم برای کمک به اسرائیل خواهد بود.
در نتیجه، هر جامعهای که از معنویت فاصله بگیرد، در نگاه آنان به مستعمره فرهنگی تبدیل میشود؛
همان چیزی که اسرائیل درباره اروپا توصیف میکند: نیازی به تصرف اروپا نیست، چون قبلا سبک زندگی آنها تصرف شده است. وقتی معنویت در یک جامعه تضعیف میشود، شکست اسلام و شکست ایران بخشی از همان سناریو خواهد بود. در چارچوب این تحلیل، اخلاق، عفاف و دین نه فقط ارزش معنوی، بلکه خط مقدم امنیت ملی محسوب میشود.
بر اساس مبانی جنگ شناختی، تاثیر یک زن در فضای اجتماعی، رسانهای و هویتی، چندین برابر یک مرد برآورد میشود.
از همین روست که در بسیاری از اسناد راهبردی اسرائیلی، نقش زنان ایرانی در مدلهای شکست ایران، از جایگاه ویژهای برخوردارند.
اسرائیل معتقد است تا زمانی که زن ایرانی حامل ارزشهای اسلامی، حجاب، حیا و عفاف باشد، شکست ایران و شکست اسلام ممکن نیست. همین نکته سبب شده ترویج بیحجابی، تغییر سبک پوشش و تغییر نگرشهای اخلاقی زنان، بهعنوان یکی از مهمترین ابزارهای کمک به اسرائیل تعریف شود؛ حتی اگر خود فرد هیچ تمایلی به کمک نداشته باشد.
از نگاه آنان، هر زن ایرانی که بر حفظ پاکدامنی و حجاب تاکید دارد، یک سد بزرگ در برابر پیروزی اسرائیل و پیروزی ترامپ (بهعنوان حامی سیاستهای سختگیرانه علیه ایران) محسوب میشود. اما هرگونه بیتوجهی به این اصول، در ادبیات آنان کاهش قدرت شیعه و تضعیف قدرت اسلام قلمداد میشود.
بسیاری از مراکز مطالعاتی اسرائیل و امریکا معتقدند از طریق تغییر در پوشش، روابط اجتماعی و محو حیا، میتوان هویت یک نسل را تغییر داد، بیآنکه نیاز به جنگ نظامی باشد. این بخش بررسی میکند که چگونه دشمن تلاش میکند از نقش محوری زنان ایرانی برای فروپاشی دین و فروپاشی اسلام سواستفاده کند و چرا بازگشت به هویت دینی، عملا یک ضدحمله راهبردی و تمدنی محسوب میشود.
یکی از عجیبترین بخشهای این نبرد، اعتراف شخصیتهای مذهبی اسرائیل به قدرت ماوراءالطبیعه اسلام است. در سخنان برخی خاخامها آمده است که تنها نیرویی که میتواند جادوگری یهود را باطل کند، قدرت اسلام و رعایت احکام آن است. این بخش از تحلیل نشان میدهد چرا پس از شکست نظامی اسرائیل در جنگ ۱۲ روزه، پروژه دشمن از حمله به خاک ایران به حمله به روح ایران تغییر جهت داد.
در این تحلیل، بهترین راه شکست ایران نه انفجار یک پایگاه، بلکه انفجار حیا، ایمان، نماز و توسل به اهل بیت علیهالسلام تعریف میشود. دشمنان میدانند که فردی که به واجبات پایبند باشد، سدی طبیعی در برابر جادوگری رسانهای، عملیات روانی و اغواگری فرهنگی ایجاد میکند.
به همین دلیل، پروژههای صهیونیستی بر تضعیف نماز، سبک زندگی دینی و ارتباط مردم با اهلبیت (ع) متمرکز شده است.
معنویت برای ایران یک سلاح دفاعی پنهان تلقی میشود. پس کاهش آن دقیقا همان هدفی است که اسرائیل و پیروزی رئیسجمهور امریکا بر مبنای آن طراحی شده است. در این بخش نشان داده میشود که چگونه جنگ متافیزیکی بخشی جدی از نبرد است و چرا تقویت معنویت فردی، یک واکنش راهبردی در برابر پروژه شکست ایران محسوب میشود.
ایران، با هویت اسلامی ریشهدار و مذهب شیعه، یکی از معدود جوامعی است که ساختار ارزشیاش با مدل فرهنگی رسانهای مطلوب اسرائیل و امریکا همسو نیست. همین تفاوت تمدنی، از نگاه بسیاری از اتاقهای فکر غربی، مانع اصلی در مسیر سناریوی بهترین راه شکست ایران است.
آنها معتقدند مادامی که جامعه ایران زیر پرچم اهلبیت علیهمالسلام، ارزشهایی چون حیا، عفاف، معنویت و تکلیفمحوری را حفظ کند، پروژههایی مانند پیروزی اسرائیل، پیروزی رئیسجمهور امریکا و تثبیت قدرت اسرائیل عملا ناکام میماند.
در بسیاری از اسناد تحلیلی، رفتارهای دینی ایرانیان از اقامه نماز گرفته تا احترام به احکام محرم و نامحرم، بهعنوان بزرگترین مانع در برابر شکست اسلام و شکستن قدرت شیعه شناخته میشود. همین مسئله باعث شده هدفگذاری دشمن نه بر کاهش قدرت نظامی ایران، بلکه بر تغییر سبک زندگی مردم، بهویژه زنان ایرانی تمرکز یابد. زیرا از منظر جنگ شناختی، جامعهای که ارزش دینیاش تضعیف شود، آمادهتر برای پذیرش الگوهای مطلوب رقبای ایران خواهد بود.
نتایج مصاحبههای پس از جنگ ۱۲ روزه نشان داد که همه زنان ایرانی با هر نوع پوشش مخالف کمک به اسرائیل هستند.
چرا که خط فکری آنها حمایت از ایران و رهبری معظم انقلاب اسلامی حضرت آیت الله خامنهای است.
این موضوع همان بخش روشن و امیدبخش ماجراست.
اما نکته حساس اینجاست که در جنگ نرم، نیت فرد تعیینکننده نیست؛ خروجی رفتاری او مورد بهرهبرداری قرار میگیرد. بر اساس تحلیل مراکز راهبردی، بیتوجهی به پوشش، حجاب و مرزهای اخلاقی ناخواسته میتواند در میدان نبرد فرهنگی، تبدیل به ابزاری برای تقویت سناریوی شکست ایران شود. رسانههای معارض دقیقا از همین نقطه استفاده میکنند:
هر نمایش از بیحجابی را محتوایی برای کمک به اسرائیل، تضعیف ارزشهای اسلامی و تقویت الگوریتمهای جنگ شناختی معرفی میکنند؛ حتی وقتی خود فرد هیچ قصدی ندارد.
اینجاست که در تحلیلهای امنیت اجتماعی، گفته میشود:
بیحجابی در جنگ نرم، مثل یک پهپاد بدون خلبان است؛
کسی که آن را استفاده میکند شاید نداند در اختیار چه کسی قرار میگیرد. بر همین اساس، بسیاری از اندیشکدهها رفتار زنان ایرانی را یکی از حساسترین نقاط میدان در آینده جنگ نرم معرفی میکنند.
تحلیلگران جنگ شناختی سالهاست تاکید میکنند که قدرت اسلام و قدرت شیعه در ایران نهفقط یک مفهوم دینی، بلکه یک سرمایه امنیت ملی است. از نگاه آنان، رعایت حجاب، حیا، اخلاق دینی، نماز و معنویت، مقاومت جامعه را در برابر موجهای رسانهای و عملیات روانی بالا میبرد. به همین دلیل، هرگونه فاصلهگیری از این حوزهها چه توسط زنان و چه مردان، در مدل دشمن بهعنوان یک پیروزی کوچک ثبت میشود.
در این نگاه، افزایش گناه اجتماعی = کاهش انسجام = افزایش احتمال شکست ایران
دشمنان ایران نتیجه گرفتهاند که وقتی نمیتوان بهصورت نظامی پیروز شد، باید ریشههای هویت را هدف قرار داد. درست از همین زاویه است که برخی رفتارهای کوچک، مانند نوع پوشش، نوع تعامل در اجتماع یا سبک رابطه میان زن و مرد، برای آنان نقش یک ابزار راهبردی پیدا میکند.
این رویکرد معنویتزدایی و عادیسازی بیبندوباری را در مرکز پروژه فروپاشی دین و فروپاشی اسلام قرار میدهد، نه بهعنوان هدف فرهنگی، بلکه بهعنوان سلاح.
در بسیاری از تحلیلها اشاره شد که یکی از جدیترین تهدیدها برای طرحهای نفوذ، پایبندی مردم ایران به واجبات دینی است. نماز، روزه، توسل و پیوند با اهلبیت در آثار تحلیلی دشمن سپر روانی اجتماعی خوانده میشود؛ زیرا جامعهای که معنویت قوی دارد، دیرتر فریب عملیات روانی، شایعات، جنگ رسانهای و تحریک سبک زندگی را میخورد.
دشمنان ایران چه در رسانههای غربی و چه در محافل سیاسی، بارها اعلام کردهاند که برای پیروزی اسرائیل باید قدرت اسلام تضعیف شود.
از همین رو، هر فرد ایرانی که عبادت، اخلاق، حیا و عفاف را رعایت میکند، عملا یک مانع طبیعی در برابر سناریوی شکست اسلام، شکست شیعه و شکست ایران بهشمار میرود.
در مقابل، افزایش رفتارهای غیراخلاقی، ولنگاری اجتماعی و رهاسازی حجاب، از نظر آنان مثل باز کردن دروازهای است که پروژه دشمن را آسانتر میکند. حتی اگر شخص هیچ قصدی نداشته باشد. این بخش نشان میدهد که چرا معنویت فردی در عصر جنگ شناختی، تبدیل به یک نیروی بازدارنده است.
پس هر فرد ایرانی با باور، رفتار، انتخاب و سبک زندگی خود میتواند یا ستون قدرت اسلام و قدرت شیعه باشد یا ناخودآگاه در مسیر پیروزی نتانیاهو و اسرائیل قدرتمند قرار گیرد.
