تلسکوپ فضایی نانسی گریس رومان، وارث تلسکوپ فضایی هابل، با آینهای ۲.۴ متری و میدان دیدی حدود ۱۰۰ برابر وسیعتر از هابل، قراره نقشهای بیسابقه از آسمان تهیه کنه. این تلسکوپ برای کشف سیارههای فراخورشیدی، مطالعه ماده تاریک و انرژی تاریک، و بررسی ساختار و سرنوشت جهان طراحی شده.
جالب اینجاس که ناسا این امکان رو فراهم کرده تا اسم ما هم همراه این تلسکوپ به فضا فرستاده بشه. ناسا میدونه که علم نباید پشت دیوارهای آزمایشگاه بمونه؛ میخواد ما حس کنیم بخشی از این ماجراجویی بزرگ هستیم. وقتی حس کنیم اسم ما توی اون فضای بیکران در حال حرکت برای کشف انرژی تاریک و سیارات ناشناختهست، دیگه آسمون واسمون یه منظرهی دور نیست، بلکه خونهی دوم ماس. این کار باعث میشه نسلهای جدید عاشق علم بشن و یادمون بمونه که کنجکاوی بشر مرزی نداره. شاید همین حس باعث بشه یه بچهای جایی تو دنیا تصمیم بگیره دانشمند بشه. شاید باعث بشه ما بیشتر به این کاوشهای فضایی اهمیت بدیم.
تمام اسمهای ما روی یک میکروچیپ ذخیره میشه که میتونه میلیونها اسم رو در خودش جا بده و میتونه برای مدت بسیار طولانی در شرایط سخت، سالم باقی بمونه. یعنی حتی وقتی ما نباشیم، اسممون هنوز داره توی فضا میچرخه، مثل یه امضا از تمدن کنجکاو زمین.
نانسی گریس رومان در واقع «مادر تلسکوپ هابل» بود؛ یکی از نخستین مدیران زن ناسا و کسی بود که با چنگ و دندون جنگید تا تلسکوپهای فضایی ساخته بشن و ما بتونیم فراتر از جو زمین به کیهان نگاه کنیم. حالا تلسکوپی که به افتخار او نامگذاری شده، قراره نقشهای از کیهان تهیه کنه که گستردگیش تا امروز بیسابقه بوده.
طبق آخرین برنامه ناسا، تلسکوپ نانسی گریس رومان قراره در ۳۰ اوت ۲۰۲۶ پرتاب بشه. البته مث همه مأموریتهای فضایی امکان جابهجایی تاریخ وجود داره. رومان قرار نیست مث هابل به دور زمین بچرخه. مقصد نهاییش نقطه لاگرانژی L2 هست؛ منطقهای در فاصله حدود ۱.۵ میلیون کیلومتری زمین که گرانش خورشید و زمین نوعی تعادل ایجاد میکنه. در این نقطه، تلسکوپ میتونه همیشه خورشید، زمین و ماه را تقریباً در یک سمت خود نگه داره و بدون مزاحمت نور و گرمای اونا، به اعماق کیهان خیره بشه.
برای اینکه اسمتون رو همراه این تلسکوپ به فضا بفرستین، به لینک زیر برید:
https://my.nasa.gov/specialevents/s/send-your-name-with-nancy-roman
پ.ن: ظاهرا تا 16 جولای بیشتر فرصت ندارید
