این متن رو در واقع به این خاطر دارم مینویسم که حدود یکسالی میشه که فلشم روی تمام دستگاههای مختلف کار میکنه ولی روی ضبط ماشین همیشه ارور میداد و باعث شد با این گرونی تقریبا یه مقدار هزینه گزاف برای خرید یه فلش جدید روی دستم بزاره و تازه بعدش بفهمم فلش قبلی چرا پخش نمیشد و گفتم نوشتن یه پست درموردش خالی از لطف نباشه.
مطالب زیادی توی اینترنت هست که در مورد «دلایل عدم پخش محتوای فلش توسط دستگاه پخش خودرو» توضیح میدن ولی خب توی هیچ یک از مطالب در مورد این مورد خاص صحبت نکرده بودن!
از اضافه گویی در مورد سایر دلایل عمومی در مورد این موضوع که وبسایتهای مختلفی بهش پرداختن، پرهیز میکنم و مستقیما به سراغ دلیل خاصی که خودم باهاش برخورد کردم میرم.
اگر شما هم از دسته افرادی هستید که فلشهای خودتون رو برای نصب سیستم عاملهای مختلف روی سیستمها و لپتاپها بوت میکنید، احیانا با این مورد برخورد میکنید!
معمولا دستگاههای پخش، الخصوص دستگاههای قدیمی که قابلیت خوندن USB رو دارا هستند، یکسری تنظیمات خاصی رو دارند که فلشها باید این تنظیمات رو داشته باشند.
یکی از اصلیهاش فرمت فلشهای در تنوعهای fat32 و NTFS هست. این دو فرمت در رابطه با نحوه ذخیرهسازی اطلاعات و فایلها در فلشها و کلا حافظههای ذخیره سازی اطلاعات مورد استفاده قرار میگرند که فرمت fat32 یک فرمت قدیمی هست و اکثر سیستمهای پخش این فرمت رو پشتیبانی میکنند و NTFS فرمت جدیدتری است که قابلیت ذخیره دادهها با حجم بیشتری رو در داخل حافظههای ذخیرهسازی ایجاد میکند که در خیلی از سیستمهای پخش قابل پشتیبانی نیست که به راحتی توی مشخصات قابل مشاهده است و میتونید اون رو تغییر بدید.
اما مورد اصلی در واقع که من قصد دارم در موردش صحبت کنم در مورد فرمتهای پارتیشن بندی GPT و MBR در سیستمهاست. که باز هم میشه گفت فرمت MBR فرمت قدیمی به حساب میآید و توسط اکثر سیستمهای پخش پشتیبانی میشه اما فرمت پارتیشین بندی GPT به نسبت در سیستمهای جدید قابل پشتیبانی هست و در سیستمهای قدیمی پشتیبانی نمیشه.
برای درک بهتر این موضوع شما رو ارجاع میدم به پست [تفاوت های پارتیشن بندی های MBR و GPT](https://virgool.io/@iranfso/%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%88%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%AA%DB%8C%D8%B4%D9%86-%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-mbr-%D9%88-gpt-xja6doggptcy) که توسط کانال کامپیوتر افق نوشته شده. در این پست میتونید به صورت کامل در مورد چیستی این موضوع و همچنین چگونگی فهمیدن فرمت پارتیشن بندیها در حافظههای ذخیره سازی اطلاعات کسب کنید.
معمولا اکثر فلشها از فرمت پارتیشن بندی MBR استفاده میکنند ولی اگر فرمت یک فلش GPT باشه و در دستگاه پخش قابل پشتیبانی نبود میتونید از راهکار زیر استفاده کنید
برنامه CMD یا همان برنامه Command Prompt در حالت Run as adminator اجرا کنید.
(در حال حاضر با سیستم عامل Ubuntu در حال نوشتن این پست هستم و امکان عکس برداری از صفحه نیست مگر در آینده که این پست را آپدیت کنم)
سپس دستور زیر را بزنید تا به برنامه مدیریت حافظه انتقال پیدا کنید.
diskpart
حال باید پیامی که ورود شما را به برنامه مد نظر اعلام میکند ببینید.
سپس دستور زیر را وارد کنید تا لیست دیسکهای حافظه را مشاهده کنید.
list disk
با اجرای این دستور لیستی از دیسکهای متصل به سیستم شما به نمایش در میاید که اگر دیسکی شامل فرمت GPT باشد در زیر آن را با علامت * مشخص کرده. اگر دیسکی این ستاره را در بخش مذکور نداشت یعنی فرمت دیسک MBR است.
ولی اگر فرمت GPT بود میتوانید فلش خود را براساس حجم آن پیدا کنید
تذکر جدی!
مراقب باشید دیسک ذخیره سازی اصلی سیستم را انتخاب نکنید چرا که در ادامه روند میخواهیم آن را فرمت کنیم و اگر دیسک اصلی سیستم را انتخاب کنید به یک باره کل اطلاعات و برنامههای آن حذف شده و سیستم عامل روی سیستم شما دیگر بالا نخواهد آمد!
با دستور زیر دیسک مد نظر را انتخاب کنید
select disk ...
در جای ... شماره دیسک مد نظر را وارد کنید.
با استفاده از دستور زیر دیسک خود را پاک کنید.
clean
حال دیسک شما کاملا پاک شده است .
در این مرحله باید فرمت پارتیشن بندی آن را مشخص کنیم
convert MBR
با اجرای دستور بالا فرمت پارتیشن بندی دیسک ما به MBR تغییر داده میشود.
حال باید یک پارتیشن اصلی برای آن ایجاد کنیم.
create partition primary
با دستور بالا یک پارتیشن اصلی برای شما ایجاد میشود
حال باید فرمت fat32 را برای ذخیره سازی اطلاعات ست کنیم.
format fs=fat32
با اجرای این دستور سیستم شروع به فرمت دیسک شما کرده و فرمت مد نظر را ست می کند.
با پایان این مرحله فلش شما آماده استفاده در سیستم پخش میباشد.
امیدوارم این پست برای شما مفید بوده باشه.