آنژیوگرافی یک روش پزشکی برای تشخیص گرفتگی رگ های قلب است. از این روش برای تشخیص انسداد سرخرگ ها استفاده می شود. بیمار در صورتی که دچار دردهای غیر طبیعی در قفسه سینه یا دردهای قلبی مداوم باشد، در مواردی تحت تجویز آنژیوگرافی قرار می گیرد.
در این روش، متخصص آنژیوگرافی پس از تزریق یک ماده حاجب در رگ، جریان خون قلب توسط اشعه ایکس ضبط شده و در مانیتور نمایش داده می شود.
پس از تشخیص گرفتگی رگ به روش آنژیوگرافی یا میل زدن قلب، درمان های متعددی نظیر آنژیوپلاستی ممکن است برای فرد تجویز شود.
آنژیوگرافی ممکن است از طریق دست یا پا انجام شود. یعنی میله از طریق کشاله ران یا دست به سمت رگ فرستاده شود.
قبل از انجام آنژیوگرافی به هر یک از دو روش فوق، ابتدا محل وارد کردن میله بی حس می شود تا بیمار درد کمتری را در هنگام عمل حس کند.
از آنجایی محل وارد کردن میله (کشاله ران یا دست) ممکن است دچار خونریزی شود، بهتر تا دو ساعت پس از آنژیوگرافی به پشت خوابیده و حرکت نکند. همچنین نمی تواند سریعا پس از عمل آنژیوگرافی پیاده روی کرده یا رانندگی کند.
خونریزی، لخته شدن خون، کبودی و کاهش فشار خون از جمله عوارض رایج پس از آنژیوگرافی است که پس از مدتی رفع می شود.
در صورت عدم رعایت نکات مراقبتی بعد از آنژیوگرافی ممکن است خطر سکته یا بیماری های قلبی نیز در فرد وجود داشته باشد.
همچنین فرد باید از هرگونه فعالیت سنگین نظیر ورزش کردن رابطه جنسی تا دو روز بعد از آنژیوگرافی پرهیز کند.
در صورتی که مراقبت های فوق را پس از عمل آنژیوگرافی انجام ندهید، ممکن است دچار عوارض زیر شوید:
خونریزی کبود شدن محل زخم
لخته شدن خون در محل زخم
ایجاد صدمه به رگ ها
سکته قلبی
کاهش فشار خون
روش های دیگری نیز برای تشخیص نارسایی های قلب وجود دارد که از جمله آن ها می توان به اکوی قلب ، اکو استرس، اکو مری و ... اشاره کرد. هر یک از این روش ها به تشخیص بیمار مورد استفاده قرار می گیرد.
