الگوریتم زندگیت رو کنترل میکنه استعداد هات علایقت همه چی همه چی رو کنترل میکنه ...
دست میزاره رو حساس ترین نقاط مغزت
دوپامینت رو اون تعیین میکنه
بهت میگه کی باید میم ببینی کی باید پست سیاسی ببینی و...
چرا تو نمیشکونیش؟!
یعنی قدرتش رو نداری؟
یا یکسری اسکریپت قوی تر از مغز تو هستن
فکر کن
چه من باشم چه تو
جعبه مغزی(اسم مستعاری که برای سوشال مدیا ها انتخاب کردم) حتی از مغز مون قوی تره
(اینجا میشه گفت که فرایندهای ناخودآگاه مغز (Implicit Cognitive Processes) تحت نفوذ مستقیم الگوریتم قرار میگیر، و تصمیمها و ترجیحات آگاهانه خیلی وقتها صرفاً تصویر بازتابی از دادههای طراحی شده هستن.)
احساساتمون رو کم و زیاد میکنه
اعصابمون رو خورد میکنه
جبهه سیاسیمون رو مشخص میکنه
و تو با عرز معذرت هیچ غلطی نمیتونی کنی
هیچی
تا وقتی به خودت نیای
حتی مهره ای نیستی که بخای حرکت کنی
فکر میکنی خونت مال خودته؟
ماشینت چی؟
شورت پات چی؟
فکر نمیکنی که با یک بشکن میتونن حتی پوستت هم مصادره کنن
و توی عریان هیچ کار نمیکنی
شکایتت رو پیش کی میخوای ثبت کنی
پیش افرادی که کنترلت میکنن
تو یه دسته بازی هستی که با باطری گذاشتن داخلت کنترل میکنن
و اون باطری ها چیزی جز دوپامین نیستن
به اصطلاح دیگر: «هیپوفیز دوپامینی» (Dopaminergic Hijack) یعنی سیستم پاداش مغزت بهطرز مصنوعی ربوده شده تا تو به سمت محتواهایی کشیده بشی که الگوریتم میخواد حتی اگر این محتوا با ارزشها و علایق واقعی تو همخوانی نداشته باشه همین باعث میشه حس کنی قدرت تصمیمگیری نداری و مثل یه مهره داخل یه بازی باشی
این دیگه یه هشدار نیست یه اعلامیهست...
