سبک زندگی ایرانی-اسلامی

بخش ابزاری پیشرفت:

بخش ابزاری عبارت است از همین ارزش هائی که ما امروز به عنوان پیشرفت کشور مطرح می کنیم:

علم، اختراع، صنعت، سیاست، اقتصاد، اقتدار سیاسی و نظامی، اعتبار بین‌المللی، تبلیغ و ابزارهای تبلیغ

 اینها همه بخش ابزاری تمدن است؛ وسیله است.

بخش متنی پیشرفت:

 بخش متنی، حقیقی، اصلی و اساسی آن چیزهائی است که متن زندگی ما را تشکیل می دهد؛ همان سبک زندگی است. این، بخش حقیقی و اصلی تمدن است.

مثل مسئله‌ی خانواده، سبک ازدواج، نوع مسکن، نوع لباس، الگوی مصرف، نوع خوراک، نوع آشپزی، تفریحات، مسئله‌ خط، مسئله‌ زبان، مسئله‌ کسب و کار، رفتار ما در محل کار، رفتار ما در دانشگاه، رفتار ما در مدرسه، رفتار ما در فعالیت سیاسی، رفتار ما در ورزش، رفتار ما در رسانه‌ای که در اختیار ماست، رفتار ما با پدر و مادر، رفتار ما با همسر، رفتار ما با فرزند، رفتار ما با رئیس، رفتار ما با مرئوس، رفتار ما با پلیس، رفتار ما با مأمور دولت، سفرهای ما، نظافت و طهارت ما، رفتار ما با دوست، رفتار ما با دشمن، رفتار ما با بیگانه؛ اینها آن بخشهای اصلی تمدن است، که متن زندگی انسان است.

اگر ما در این بخشی که متن زندگی است، پیشرفت نکنیم،‌ پیشرفت هائی که در بخش ابزاری کردیم، نمی تواند ما را رستگار کند و به ما امنیت و آرامش روانی ببخشد؛ همچنان که در دنیای غرب نتوانسته است.

در آنجا افسردگی، ناامیدی، از درون به هم ریختن، عدم امنیت انسانها در اجتماع و در خانواده، بی‌هدفی و پوچی هست؛ با اینکه ثروت، بمب اتم، پیشرفت های گوناگون علمی و قدرت نظامی هم هست.

اصل قضیه این است که ما بتوانیم متن زندگی را، این بخش اصلی تمدن را اصلاح کنیم.