چرا مربیان نمایش باید به شغل خود افتخار کنند؟

این نوشته ترجمه‌ی مقاله‌ی ویژگی‌های زیبای آموزگاران نمایش نوشته‌ی امی گیل است.

من در یک کنفرانس سه روزه با یک گروه فوق‌العاده از معلمان نمایش از سراسر جهان شرکت کردم. من یک آدم خجالتی‌ام (نه، همه‌ی مربیان نمایش برون‌گرا نیستند!) و این به من فرصت داد تا بی‌سر و صدا بنشینم و همکارانم را ببینم. من امروز این لیست را با شما به اشتراک می‌گذارم، چون حس می‌کنم مربیان نمایش اغلب خودشان را کم ارزش می‌بینند، در حالی که آنها برای سیستم آموشی منحصر به فردند.

1- ما همکارانی باورنکردنی هستیم. ما به بچه‌ها آموزش می‌دهیم تا همکاری کنند و از این مهارت‌ها به شکل عمیق در زندگی واقعی و فعالیت‌های خود استفاده کنند. ما می‌دانیم چگونه ایده‌های دیگران را محقق کنیم و آنها را در موقعیت‌های همکاری با هم توسعه دهیم. ما این تمرین را هر روز انجام می‌دهیم.

2- ما همچنین می‌دانیم که چگونه به طور مستقل کار کنیم. بسیاری از ما تنها متخصصان نمایش در مدارس هستند. به این معنی که ما اغلب باید خودمان به تنهایی کار کنیم که این منجر به کاردانی و توانایی ما، فراتر از دیوارهای مدرسه‌ می‌شود.

3- ما ریسک‌پذیر هستیم. دیروز ما در یک کارگاه بودیم و به ما گفته شد اینجا فقط برای تعدادی از ما امکان کار عملی وجود دارد و بقیه باید مشاهده کنند. این فرایند بداهه‌سازی و نمایش در مقابل همکاران بود. این جالب بود که ببینی مربیان نمایش در فضایی که آماده‌ی وقوع یک اتفاق است، حرکت کنند در حالی که محققان به عنوان ناظر نشسته‌اند و صادقانه بگویم، به عنوان یک فرد خجالتی این کار آسان نیست (مخصوصا در برابر همکاران من)، اما من یک مربی نمایش هستم و بنابراین هیچ وقت با خیال راحت بازی نمی‌کنم.

4- ما نافرمان هستیم. حالا احتمالا تعجب می‌کنید که چرا این را به عنوان یکی از ویژگی‌های کار مربیان معرفی می‌کنم. اندرو اپتون (مدیر هنری شرکت تئاتر سیدنی) در یک سخنرانی دیروز اظهار کرد که "سرکشی برای هنر حیاتی است." برای فرایند خلاق ضروری است. اگر ما قوانین را هرگز نشکنیم، هرگز متفاوت نباشیم، چگونه می‌توانیم ایده‌های جدید، دنیاهای جدید، روش‌های جدید را برای انجام کارها کشف کنیم؟

5- ما برای کار با دیگران (دیگر معلمان، محققان و دیگر زمینه‌ها) آماده هستیم؛ زیرا ما ارزش رابطه را می‌دانیم. درواقع ما برای ارتباط ارزش بالایی قائل هستیم و صراحتا آن را آموزش می‌دهیم.

6- ما متفکران خلاق و انتقادی هستیم. ما تصور می‌کنیم ما بازی می‌کنیم. ما کشف می‌کنیم. ما سوال می‌کنیم. این در قلب طبیعت ما است.

7- ما دانش‌آموزان را دوست داریم و آنها را جلودار آنچه که انجام می‌دهیم قرار می‌دهیم. بله، البته دیگر معلمان نیز این کار را می‌کنند اما عشق ما ناشی از ارتباطات عاطفی و اجتماعی است که ما با دانش‌آموزان داریم، زیرا آنها عناصر خود و جهانی را که در آن زندگی می‌کنند، هر روز در کلاس‌های درس ما به اشتراک می‌گذارند.

8- ما همدل هستیم. ما با اطرافیان‌مان- دانش‌آموزان، والدین، معلمان، مدیران همدل هستیم. وقتی ما یک شخصیت را بازی می‌کنیم، آن را به تصویر می‌کشیم. ما در کفش آنها قدم می‌زنیم. این برای ما و کسانی که دوست‌شان داریم، روشن است.

9- ما پرشور هستیم. ما برای کار خود پرشور هستیم. ما در مورد آموزش و پرورش، برای ایجاد یک تفاوت در کلاس درس، سیستم و جهان خود مشتاق و علاقمند هستیم. هیچ چیز نمی‌تواند این اشتیاق را خاموش کند.

10- ما شاد هستیم. ما خوشحال هستیم! ما می‌دانیم چگونه به رقص مثل هیچ کس دیگری نگاه کنیم. ما می‌دانیم که چگونه از طریق بازی تدریس کنیم. ما اهمیت لذت بردن از زمانی که با دانش‌آموزان‌مان هستیم، می‌دانیم و این لذت جادویی است.

پس لطفا ما را دست کم نگیرید!

تصور کنید اگر تمام معلمان همکاران باورنکردنی ما بودند، اما همزمان می‌توانستند به طور مستقل هم کار کنند، ریسک‌پذیر، قانون‌شکن، متفکران خلاق و انتقادی و آماده‌ی کار با دیگران باشند. دانش‌آموزان را عمیقا دوست داشتند، همدل، پرشور و خیلی خوشحال بودند.

مدارس ما باید کمی متفاوت نگاه کنند، اینطور نیست؟