برگ بو؛
فوران قطبی( Polar Jet ) جریانی باریک و پر انرژی از ذرات باردار (عموما پلاسما) است که از قطبهای مغناطیسی یک ستاره جواب، ستاره در حال مرگ و یا یک سیاهچاله خارج میشود. در ستارههای درحال مرگ و دیگر اجسام فشرده، فورانهای قطبی معمولا به سه عامل وابستهان - در ادامه همچنین روند تشکیل آنها توضیح داده میشود -:
دیسک برافزایشی(Accretion disc) : مواد از اطراف به سوی جسم مرکزی کشده میشود و یک دیسک چرخان تشکیل میدهند که به آن دیسک برافزایشی میگویند.
میدان مغناطیسی قوی: میدان مغناطیسی ناشی از جسم مرکزی خطوطی ایجاد میکند که پلاسما را در امتداد خود هدایت میکند.
چرخش سریع: حرکت چرخشی باعث میشود که مواد از سطح دیسک به بالا و پایین در امتداد محور چرخش پخش گردند. همچنین این فورانهای قطبی میتوانند تا هزاران سال نوری کشیده شوند.
نکته مورد توجه این است که: اگر یک ستاره در حال مرگ همراه با یک همدم در منظومهای دوتایی باشند، میتواند موارد را از ستاره همدم جذب کرده و فورانهای قطبی تشکیل دهد.
