راهی که در روز 22 بهمنماه پیموده میشود، از خیابانهایی میگذرد که با خون مردمانی بیگناه فرش شده. آنهایی که پای در این راه میگذارند، کف کفش هایشان را به این خون آغشته میکنند؛ و با هر قدمی که بر میدارند بر ظلم و تاریکی، مهر مشروعیت میزنند. لفظ "راهپیمایی"، عمق فاجعهای را که در این مراسم نحس اتفاق میافتد، آشکار نمیکند. حق آن است که نام آن را "خونپیمایی 22 بهمنماه" بنامیم.
