جایگاه نقد واهانت در دین خدا

به نام خدا
برخی گمان می کنند که مبتکر نقد غربیان بوده اند وبا آزادی مطبوعات بهرصورت نقد را بنیان نهاده اند وازطرف دیگر براین باورند که دین قابل نقد نیست واساسا نقددردین محکوم است باوری بسیار نادرست.
نه تنها نقد دردین وجوددارد بلکه آنرا بعنوان امری واجب وحتی بعنوان امری عبادی در ردیف نماز قرار داده است وبارها خداوند درکتاب وحی پس از اقامه نماز به نقد امر کرده است .
نقددر دین در دوشکل امر بمعروف ونهی ازمنکر است . این دو اقدام یا حکم هم واجب است وهم عبادت
در اصل هشتم قانون اساسی صریحا امده است که این دو حکم وظیفه همگانی است هم مردم وهم دولت از یکدیگر.
در اولی شما دیگران را به کار خوب ویا معروف هدایت می کنید ودر دومی آنانرا از کارهای زشت پرهیز میدارید
در کدام جامعه ویا مکتبی این چنین نقد در میان است
هدف نقد اصلاح امور است وجز آن چیز دیگری نیست وبرعکس هدف اهانت تخریب است ولذا این امر بعنوان یک اقدام زشت وناپسند تلقی و جرم محسوب می شود.
نقد جایگاه مهمی در دین خدا دارد درردیف نماز که ستون احکام دین است
جامعه ای که نقد ازآن رخت بربندد اهانت وتوهین جایگزین میشود واین یعنی تخریب پایه های انسانیت و ما شاهد آن در کشورمان هستیم