هستی بر چهار پایه است

به نام خدا
حکیمان وفیلسوفان دینی هستی را بر4 گونه می دانند
عالم لاهوت-عالم جبروت- عالم ملکوت -عالم ناسوت وموجودات آن عوالم عبارتند از:
خداوند-فرشتگان-سایه ها وتصاویر-ماده
جهان هستی را میتوان در خودمان ببینیم
1-روح همان خدای من است که خداوند فرمود (من امر ربی)
2-عقل فرشته من است که جهان فرشتگان عالم عقل است
3-ملکوت قوه خیال من است که میتواند هرچه را بخواهد بسازد ودر عالم ملکوت کشف کند
4- جسم وماده من عالم ناسوت من است
پس پیکر وقوای خیال وعقل در روح من جهان مرا تشکیل میدهد
و هرگاه همه موجودات را با هم بنگریم عوالم چهار گانه را بخوبی مشاهده می کنیم
همه اینها درآغاز خلقت با هم ودرهم تنیده بودند ودر مسیر طولانی آفرینش بمرور شکفته شده وعیان میگردند.
پس باید همه چیررا در خود جستجو کنیم که خودشناسی خداشناسی است و با چشم دل ببینیم که چشم ظاهری تنها میتواند ناسوت را ببیند وحداقل آنانکه نمی اندیشند ویا دید محدودی دارند حقایق هستی را رد نکنند وسکوت نمایند.