اگه آدما فقط یک بار فرصت زندگی داشته باشن، میدونی چقدر بهم بدهکاری؟ چوب خط ات پر شده هاااااا. نگی نگفتم. نمیدونم چرا عوض ات نمیکنن؟ تو هم دیکتاتوری. شایدم عاشق دیکتاتورهایی. حامی آدمای شارلاطان و دزد و دروغگو. انگار ماها که تمام سعی خودمونو میکنیم تا خوب باشیم، هیچ کار عجیب و غریبی نکردیم!!! خوب بودن جزو بایدهاست. ولی خدایی سخت ترین کار برای آدماست. میدونی چیه ؟ تا حالا خیلی بهش فکر کردم. خیلی. به اینکه چرا دوست دارم کارای خوب بکنم. مثلا چرا هر سربازی، هر جایی ببینم، چه توی سوپرمارکت، چه تاکسی، چه رستوران یا هر جا... هزینه هر چی خریده یا هر جایی که میره رو حساب میکنم!!! یا وقتی یه آدم مسن و محتاج ببینم،،، از خیلیا شنیدم که میگن واسه رضای تو این کارو کردن!!! ولی اگه بخوام باهات صادق باشم، اصلا رضایت تو برام مهم نیست. یعنی اصلا به تو فکر نمیکنم 😁. یه لحظه هایی هست که فقط منِ درونم واسم مهمه. من هر کاری رو نه از روی عقل و نه از روی منفعت انجام ندادم تا حالا. یادم نمیاد تو هیچ حرکتی به تو فکر کرده باشم و بهت گفته باشم به خاطر تو انجامش دادم. من فقط به خاطر خودم انجامش دادم. یعنی اون چیزی رو که ته ته ته قلبم راضی میشد، حتی اگه به ضرر مالی و و اعتباری ام ختم میشده.
چون گمون نکنم میتونستم شب سرم رو براحتی روی بالش بزارم. همه اینا رو بهت گفتم تا بفهمی که میدونم از هر چی دزد و کلاش و دروغگو ست حمایت میکنی و ازشون خوشت میاد.
گاهی حالم ازت بهم میخوره
