راهت را برگزین و بر راهت بمان

تصمیم‌گیری از آن جمله از مراحل زندگی است که بارها و بارها در اتفاقات روزمره برای ما پیش خواهد آمد. بعضی از تصمیم‌ها ساده و گذرا هستند و برخی از تصمیم‌ها هم بسیار جدی و تاثیرگذار؛ به طوری که شاید سال‌ها بعد هم نتیجه یک تصمیم‌گیری در زندگی ما باقی بماند و حس شود.

این را گفتم تا بگویم هیچ راه فراری از تصمیم‌گیری نیست. قرار نیست کسی همه تصمیم‌ها را به جای شما بگیرد و شما فقط آن تصمیم‌ها را زندگی کنید. رویدادهای زندگی هم مثل بازی‌ها امکان بازگشت ندارند که مثلا یک بار یک مسیر را انتخاب کنید و اگر از نتیجه‌اش خوش‌تان نیامد دوباره برگردید به مرحله انتخاب مسیر و مسیر دوم را انتخاب کنید و پیش بروید.

اکثر تصمیم‌های جدی و تاثیرگذار، اغلب قابل تغییر دادن نیستند. شما یا گزینه الف را انتخاب می‌کنید یا گزینه ب و اگر الف را انتخاب کردید نمی‌توانید در میانه راه آن را به ب تغییر دهید یا برعکس. اگر هم بر فرض محال چنین فرصتی دست بدهد، فقط یک انسان سست عنصر تصمیم خودش را عوض می‌کند و این نشانه ضعف است، پس در نتیجه همان فرض محال را هم نادیده می‌گیریم.

حالا بحث اینجاست که برخی از ما به خاطر ترس از نتایج تصمیم خود، در مرحله تصمیم‌گیری قفل می‌کنیم. بدترین رویکرد ممکن برای تصمیم گرفتن، این است که در بین این و آن خشک‌تان بزند. کسانی را می‌شناسم که این مشکل را دارند و به چشم می‌بینم که چه عذابی می‌کشند. نه جرات دارند پیش بروند و نه از این‌که ساکن مانده‌اند احساس خوبی دارند.

توصیه‌ام به این دوستانم همیشه این بوده که تصمیم گرفتن از تصمیم نگرفتن خیلی آسان‌تر است، حتی اگر نتیجه تصمیم‌تان به ضررتان تمام شود.

این را نمی‌گویم که برخی‌ها تصور کنند برای تصمیم گرفتن نباید فکر کرد و باید شتاب‌زده عمل کرد. نه! این کار را فقط یک دیوانه انجام می‌دهد. منظورم این است که نباید زیاد لفتش دهید چون دیگر هیچ وقت نمی‌توانید تصمیم بگیرید. تعلل و درنگ بیش از حد برابر است با عدم توانایی در انتخاب.

همیشه برای تصمیم‌گیری در قدم اول سعی کنید همه راه‌های ممکن را پیش خود مجسم کنید، سپس مزایا و معایب هر کدام از این راه‌ها را برای خودتان متصور شوید و در نهایت آن راهی را برگزینید که به نظرتان کمترین معایب را دارد. اگر چنین کنید، در ادامه با اعتماد به نفس کامل پیش خواهید رفت چون ایمان دارید که بهترین انتخاب ممکن را انجام داده‌اید.

حال ممکن است در میانه راه به این نتیجه برسید که نتیجه تصمیم‌تان مشکلاتی را به همراه می‌آورد که در مرحله تصمیم‌گیری امکان پیش‌بینی آن‌ها را نداشته‌اید. این‌جاست که برخی‌ها سعی می‌کنند مسیر خودشان را عوض کنند به این امید که از آن نتایج فرار کنند. این کار هم اشتباه است.

در چنین شرایطی باید به خودتان یادآوری کنید که در ابتدای کار شما بهترین تصمیم از نظر خودتان را برگزیده‌اید و حالا اگر مشکلاتی با این تصمیم پیش خواهد آمد، باید با استقامت و جدیت، تمامی این مشکلات را به جان بخرید و سعی کنید برای تک به تک آن‌ها راه حل پیدا کنید. این‌گونه است که می‌توانید از خودتان یک فرد راسخ و قابل اعتماد بسازید. پاک کردن صورت مساله و تغییر مسیر شاید کار ساده‌ای به نظر برسد، ولی همیشه هم بهترین کار ساده‌ترین کار نیست.

پس به اندازه فکر کن، با اعتماد به نفس انتخاب کن و در نهایت با جدیت قدم بردار و از مشکلات هراسی نداشته باش.