ترانه: «جزیره سایهها»
(دکتر حجت بقایی)

در دلِ اقیانوسِ ساکت
جزیرهای نفس میکشد
با بوی تعفنِ طلا
و خندههایی که از خون ساختهاند.
کودکان
عروسکهای بیصدا
در بازیِ اربابانِ تاریکی
چشمهایشان را جا گذاشتند.
عقل
به زنجیر کشیده شد
اندیشه
در بازارِ فریب فروخته شد.
شیطان
دیگر چهره ندارد؛
او در لبخندِ سیاست
و نغمه سرمایه میرقصَد.
ای انسان
تو را از خودت دزدیدند
و از استخوانهایت برج ساختند.
در این جزیره
نورِ وجدان خفه شد
و دریا
فریادِ قربانیان را
با موجهای سرب گون
دفن کرد.
+++
این روزها در مورد «جزیره اپستین» زیاد می شنویم، مواردی که انسان بودن آدمها را بدجور زیر سئوال می برد...