«حرمسرای ذهن»؛ از تجربه تلخ شخصی تا ضرورت مدیریت کینهها در دنیای مدرن / تحلیل اختصاصی حجت بقایی (مشاور تحقیق و توسعه)
ویرگول(خبرنگار ۱۴۰۱)؛ ندای درونی از ظلمی فراموشنشده: در پیچ و خمهای زندگی مدرن، گاهی تجربهای تلخ، مسیر درک ما از جهان و خودمان را برای همیشه دگرگون میکند. حجت بقایی، مشاور تحقیق و توسعه، با اشاره به تجربهای شخصی که در سال ۱۳۹۴ رخ داد، از این نقطه عطف سخن میگوید؛ تجربهای که منجر به خلق مفهومی عمیق به نام «حرمسرای ذهن» (MIND'S HAREM) شد.
بقایی اعتراف میکند که در آن سال، متوجه "ظلمی بزرگ در حق خودش" شد. این ظلم، نخستین بذر کینه را در دل او کاشت، اما آنچه او را عمیقاً نگران کرد، ماهیت این کینه و گسترش آن بود:
> "و این شد که کینه یک نفر را به دل راه دادم و بعد که جلوتر رفتم دیدم این قصه سر دراز دارد. و کم کم تعداد افراد زیاد شد. شاگردان اهریمن در اطرافم بسیار بودند."
✓حرمسرای ذهن; انباشت سایههای ظلم: بر اساس روایت بقایی، آنهایی که مرتکب این ظلمها میشدند، افرادی بودند که "به راحتی حقوق دیگران را پایمال میکردند." این تجربیات منفی و تکرارشونده، نه تنها او را متوقف نکرد، بلکه به شکلی پارادوکسیکال، فضایی درونی را پرورش داد که بقایی آن را "حرمسرای ذهن" نامید.
این مفهوم، استعارهای است قدرتمند از:
1. انباشت احساسات منفی: تجمع کینهها، خشمها، و زخمهای ناشی از رفتار دیگران.
2. اثر مخرب درونی: فضایی که اگر مدیریت نشود، تبدیل به سکونتگاه احساساتی میشود که انرژی فرد را تحلیل میبرد.
بقایی با لحنی آمیخته به تأمل و درد میگوید: "برایم جالب است، آنها ظلم میکنند، و حرمسرای ذهن من بزرگتر میشود." این جمله نشان میدهد که ظلم دیگران، ناخواسته، در حال شکلدهی به بخش بزرگی از جهان درونی او بوده است.
✓ضرورت مدیریت؛ کلید رهایی از نابودی: نقطه عطف این گزارش، نه در تعریف ظلم، بلکه در راهکار پیشنهادی نهفته است. بقایی با وجود دردی که از آن تجربه تلخ به یاد دارد، بر یک اصل بنیادین تأکید میکند:
> "باید یاد بگیریم این حرمسرا را مدیریت کنیم وگرنه نابودمان میکند."
این نتیجهگیری، هسته اصلی کارگاههای آموزشی طراحی شده با الهام از این تجربه است. این کارگاهها با هدف آموزش ابزارهایی برای "مدیریت حرمسرای ذهن" طراحی شدهاند تا افراد بتوانند:
* احساسات منفی را شناسایی کنند.
* فضای درونی خود را از اسارت کینهها آزاد سازند.
* تجربیات تلخ را به حکمت و رشد فردی تبدیل کنند.
در پایان، حجت بقایی به دلیل احترام به خلقت، از نام بردن صریح افراد خودداری میکند، اما پیام او روشن است: هر چقدر هم که ظلم بیرونی شدید باشد، قدرت نهایی برای تعریف زندگی درونی و مدیریت آن، در دست خود فرد است. کارگاههای "حرمسرای ذهن" تلاشی است برای بازپسگیری این قدرت.
///
