گفتگو درباره فیلمنامه «غریبه با خودم»، جایی که نویسنده دیگر خودش را نمی‌شناسد

گفتگو درباره فیلمنامه «غریبه با خودم»، جایی که حجت بقایی دیگر خودش را نمی‌شناسد

ویرگول(خبرنگار۱۴۰۱), ادبیات توسعه// در تازه‌ترین نشست نقد و بررسی فیلمنامه «غریبه با خودم»، حجت بقایی، مشاور تحقیق و توسعه و نویسنده، از تجربه‌ای سخن گفت که به گفته خودش «مرز میان بودن و نشناختن» را لمس کرده است. او در این گفتگو از شرایط ویژه‌ای پس از انتقال کاری خود از "تهران به گیلان" پرده برداشت؛ شرایطی که در ظاهر برای دیگران عادی می‌نماید، اما برای او به‌شدت شوک‌آور و تکان‌دهنده بوده است.

بقایی در توضیح این وضعیت گفت: «وقتی دربارهٔ انتقال و آن چند نفر صحبت می‌کنم، یا زمانی که می‌بینمشان... خودم را نمی‌شناسم. این بسیار دردناک است، ولی هست. باید پذیرفت که گاهی زندگی، چهره دیگری از ما را نشانمان می‌دهد.»

به گفتهٔ او، همین تجربه به ایده مرکزی فیلمنامه‌اش تبدیل شد؛ داستان انسانی که در مواجهه با شرایط غیرمنتظره، به‌جای کشف جهان بیرون، به کشف ناآرامیهای درونی خود می‌رسد.

حجت بقایی این تغییر و بحران درونی را «درس سختی از نبرد زندگی» توصیف کرد و افزود که نوشتن «غریبه با خودم» تلاشی است برای تبدیل رنج به معنا. او باور دارد که انسان، در نقطه‌ای از فروپاشی شناختی، شاید بیش از هر زمان دیگری به درک تازه‌ای از خود و هستی نزدیک شود.

فیلمنامه «غریبه با خودم» به‌گفته منتقدان حاضر در نشست، اثری شخصی، روانکاوانه و مملو از جزئیات انسانی است که می‌تواند مرز میان واقعیت و درونکاوی ذهن را برای مخاطب دگرگون کند.

آیندهٔ تولید این فیلمنامه هنوز در دست بررسی است، اما گفتگوهای اخیر نشان می‌دهد که «غریبه با خودم» بیش از آن‌که روایتی از یک انتقال شغلی باشد، داستانی است دربارهٔ جابه‌جایی روح، هویت و خودشناسی.

+++