[بیت نا؛رویای بازگشت به خانه]

《 از زبان روباه: هیچوقت یادم نمیره اولین دیدارمون و...... به درخت تنومند کوهستانمون تکیه داده بودم که صدای بامزه و نازکی به گوشم رسید؛ برگشتم دیدم یه دختره با موهای طلایی....آره قبلا اسمشو شنیده بودم با اون ویژگی های ظاهری که میگن حتما همون پری اس.

بی اعتنا بهش به جلوم نگاه کردم و بهش گفتم تو اصلا میدونی من کیم؟! گفت: آره، روباهی دیگه. راستش برام سنگین بود یه دختر بچه ۱۸ ساله بیاد با من چند ۱۰۰ ساله اینجوری صمیمی حرف بزنه..طلبکارانه نگاهش کردم و دوباره رو به جلوم برگشتم...یه مدتی گذشت و همین جوری داشت حرف میزد که انگار داداشش صداش زد و مجبور شد که بره برگشت بهم گفت "فردا می بینمت" همین حرفش جرقه ای شد برای شروع عشق ما.

اون رفت و منم برگشتم خونه؛ درسته بهش محل نذاشته بودم ولی بخاطر شجاعتی که داشت ازش خوشم اومده بود ( اون زمان انقد مغرور و عصبی بودم هیچ دختری جرئت نزدیک شدن به من و نداشت).

روز ها یکی یکی سپری میشدن و ما بیشتر جذب همدیگه میشدیم که بالاخره بعد ۳ سال ازدواج کردیم و رفتیم به خونه ی رویاهامون.

۳ ماه گذشته بود که نمیدونم چی بهش گفته بودن یا چیکارش کرده بودن که اومد و بهم گفت ما باید از هم جدا شیم و به سمت زمین سقوط کنیم اونجا دوباره میتونیم همو پیدا کنیم؛ همین جوری مات و مبهوت بودم انگاری که یه سطل آب یخ روی سرم ریخته باشن.

از خونه زدیم بیرون، رفتیم و به محل پرتگاه رسیدیم و اونجا فقط من بودم و اون..

پسری که تا حالا هیچوقت کسی اشکشو ندیده بود چشماش عینه آبشار میباریدن.... هر چقدر التماسش کردم که این کارو نکنیم گفت مجبوریم خودشم که بدتر از من داشت گریه میکرد؛. بالاخره تونستیم خداحافظی کنیم گفت اول باید تو بپری و من همونجوری که داشتم نگاهش میکردم سقوط کردم به سمت زمین......

و حالاا ۷۸۰ سال از اون ماجرا میگذره و ما از اون زمان حتی یه بارم همو ندیدیم ولی با قول انگشت کوچیکه ای که بسته بودیم هنوز ماله همیم.

قول ما این بود: " ما تا آخر دنیا ماله همدیگه ایم".

از زبان پری: من غمی که بخاطر روباهم باشه رو با هزاران شادی دنیا عوض نمیکنم مگر اینکه اون شادی خودش باشه،.

حاضرم تا ابد همینجوری از دور دوسش داشته باشم ولی پسر دیگه ای کنارم نباشه.!

از زبان روباه: من فقط میخوام با اون باشم! فقط میخوام با اون بمونم! فقط میخوام با اون زندگی کنم و بمیرم.!

-----

و این عشق این دو نفر به هم بود که اونارو تبدیل به افسانه کرد.》

به قلم: -빝나-