در پی حمله گسترده سایبری و نظامی به زیرساختهای ایران در تاریخ ۱۴۰۴/۱۲/۰۹، وضعیت اینترنت کشور به حالت "ایراناکسس" درآمده و تا تاریخ ۱۴۰۵/۰۱/۲۰ همچنان با محدودیتهای شدیدی روبرو است، به طوری که اکثر خدمات در وضعیت اینترانت قرار دارند. این وضعیت نه تنها کسبوکارهای وابسته به اینترنت را با چالش جدی مواجه کرده و منجر به کاهش فعالیت یا تعطیلی آنها شده است، بلکه نیازهای کاربران حرفهای را نیز با کمبود ابزارهای داخلی مانند میرورهای پکیجهای برنامهنویسی و مخازن لینوکس برآورده نکرده است؛ به عنوان مثال، پروژههای پایتون به دلیل عدم دسترسی به پکیجهای ضروری در میرورهای داخلی، با مشکل اجرا مواجه شدهاند.
این محدودیتها تأثیرات اجتماعی عمیقی نیز داشته است؛ ارتباط خانوادهها با عزیزان خود در خارج از کشور به شدت دشوار شده و فشار روانی زیادی را به همراه آورده است. جامعه افراد دارای معلولیت نیز آسیب دیدهاند؛ فردی ناشنوا که از طریق تماشای ویدئوها لبخوانی تمرین میکرد، روند یادگیریاش مختل شده است. در حوزه آموزش، مدارس و دانشگاهها که به دلیل شرایط جنگی به صورت غیرحضوری فعالیت میکردند، با هدایت ترافیک زیاد به سمت سرویسهای داخلی که فاقد زیرساخت کافی بودند، کلاسهای آنلاین با اختلال و کندی شدید روبرو شدند.
از سوی دیگر، اتصال مجدد اینترنت بدون آمادگی کافی و بهروزرسانی فایروالها و سیستمهای امنیتی، سیستمها را در معرض آسیبپذیریهای احتمالی مانند zero-day قرار میدهد. امروز اعلام شد که جنگ موقتاً در وضعیت آتشبس قرار گرفته و مذاکرات در دو هفته آینده انجام خواهد شد، اما با وجود این، اینترنت هنوز وصل نشده است. لازم به ذکر است که قطع اینترنت، امنیت محسوب نمیشود، بلکه صرفاً یک توقف است و راهحل پایداری نیست.
